Προηγούμενη
Αντισύλληψη
Σπερματολογικά Προβλ.
Γυναικολογικά Θέματα
Ρωτήστε τους ειδικούς
Εξωσωματική Γονιμοποίηση
Μαιευτικά Θέματα
Ενδοσκοπήσεις
 


Μαιευτικά Θέματα

 
ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.
        
ΝΑΥΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.
 
ΜΑΣΤΟΙ - ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ.
 
ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.
          
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ.
        
ΑΝΑΠΝΟΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΩΔΥΝΟ ΤΟΚΕΤΟ.
              
ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ.
        
ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΚΕΤΟΥ.
         
ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ.
       
ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ.
        
ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ.
     
ΛΟΧΕΙΑ.
          
Η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ.
          
ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΑ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.

 

 

 

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Σε αντίθεση με αυτό που ο πολύς κόσμος πιστεύει, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι αναγκαίο να τρωτε για δύο. Ο μεταβολισμός του σώματός σας είναι αποτελεσματικός στην εγκυμοσύνη. Είναι καλύτερο να ακολουθήσετε μια σωστή ισορροπημένη διατροφή για να εξασφαλίσετε την άριστη ανάπτυξη του μωρού σας, αφού αυτή επηρεάζεται άμεσα από τον τρόπο διατροφής σας. Μια δίαιτα ανεπαρκής ή μη ισορροπημένη μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην ανάπτυξη των οστών και των δοντιών καθώς, επίσης, και στο βάρος του παιδιού. Η ποιότητα της τροφής και όχι η ποσότητα είναι καθοριστική.

Π Ρ Ω Τ Ε Ι Ν Ε Σ : Βοηθούν στην ανάπτυξη και το σχηματισμό των ιστών και στην παραγωγή ορμονών και αντισωμάτων. Πλούσιες τροφές σε πρωτείνες είναι τα αυγά, το κρέας, το ψάρι, τα τυριά, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί.

Υ Δ Α ΤΑ Ν Θ Ρ Α Κ Ε Σ : Χρησιμοποιούνται σαν άμεση πηγή ενέργειας και θερμότητας. Οι υδατάνθρακες είναι τροφές φυτικής προέλευσης και βρίσκονται σε αφθονία στα δημητριακά, στα όσπρια, στα λαχανικά (αγκινάρες, κουνουπίδι, μαρούλι, λάχανο, σέλινο), στους βολβούς (πατάτες, παντζάρια, καρότα), στα φρούτα, στο μέλι, στο γάλα.

Λ Ι Π Η : Τα ζωικά λίπη καθώς και τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, τα αλλαντικά, η σαντιγί, τα παγωτά και τα γλυκά, όπως και τα τηγανιτά είναι πιο δύσπεπτα. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιούμε ωμό βούτυρο και παρθένο ελαιόλαδο που είναι λίπος, χωνεύεται με μεγαλύτερη ευκολία και είναι πλούσιο σε βιταμίνες A και D.

Β Ι Τ Α Μ Ι Ν Ε Σ : Προασπίζουν την υγεία και διευκολύνουν την ανάπτυξη όλων των ζωντανών οργανισμών. Είναι οργανικές ουσίες που περιέχονται στις τροφές. Οι φυσικές πηγές των κυριοτέρων βιταμινών βρίσκονται σε οποιονδήποτε ζωικό ιστό (συκώτι, νεφρό, κρόκο αυγού, γάλα, τυρί), στα λίπη και έλαια (φυτικό βούτυρο, λάδι, μουρουνέλαιο), στα φρούτα (μήλα, μπανάνες, σύκα, ροδάκινα, φράουλες, πορτοκάλια), στα δημητριακά και στα λαχανικά.

Σ Ι Δ Η Ρ Ο : Ο σίδηρος αποτελεί το κύριο συστατικό της αιμοσφαιρίνης του αίματος. Η μεγάλη αύξηση του όγκου του αίματος στη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει και τις ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο. Κατά τους τελευταίους μήνες της ενδομήτριας ζωής το έμβρυο παίρνει σίδηρο από τον οργανισμό της μητέρας του και το αποθηκεύει στο συκώτι του, το οποίο θα χρησιμοποιήσει στην διάρκεια του θηλασμού, γιατί το μητρικό γάλα δεν περιέχει επαρκή ποσότητα σιδήρου για το νεογνό. Η έλλειψη του προκαλεί αναιμία, αδυναμία, ζάλη, ανορεξία, πονοκέφαλο, εύκολη κόπωση. Βρίσκεται στο συκώτι, σπλήνα, μεδούλι, κρόκο αυγού, όσπρια, ξηρούς καρπούς, δαμάσκηνα, σύκα, πράσινα χόρτα και κυρίως στο σπανάκι.

Α Σ Β Ε Σ Τ Ι Ο : Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για το σχηματισμό των οστών. Τα οστά και τα δόντια του εμβρύου σχηματίζονται μεταξύ της 4ης και της 6ης εβδομάδας κύησης, οπότε κρίνεται αναγκαία η επαρκής λήψη ασβεστίου από τη μήτρα σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Βρίσκεται στο γάλα και στα παράγωγα του, στα όσπρια, στους ξηρούς καρπούς, στα αυγά, στα λαχανικά (μπρόκολο, κουνουπίδι, σπανάκι).

H έγκυος έχει ανάγκη περίπου 2500-2900 θερμίδες καθημερινά για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της εγκυμοσύνης. Αυτή η περίοδος δεν είναι η κατάλληλη για να κάνετε δίαιτα. Εάν δείτε ότι πεινάτε μεταξύ των γευμάτων και δεν μπορείτε να έχετε τρία γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορείτε σαν εναλλακτική λύση να έχετε έξι ή και περισσότερα μικρά και ελαφρά γεύματα.

Να προτιμάτε τις υγιεινές τροφές, όπως καστανό ρύζι αντί άσπρο, ψωμί σικάλεως αντί πολυτελείας, μέλι αντί άσπρη ζάχαρη, τα φρέσκα φρούτα, τα ωμά ή ελαφρώς βρασμένα λαχανικά.

Η υπερβολική λήψη αλατιού ευνοεί την κατακράτηση νερού από τον οργανισμό με αποτέλεσμα την εμφάνιση οιδημάτων στα πόδια καθώς και την υπερβολική αύξηση βάρους. Γι' αυτό καλό θα είναι να περιορίσετε την λήψη αλατιού και η ημερήσια κατανάλωση νερού να μην υπερβαίνει το 1lt (συμπεριλαμβανομένου και αυτού που υπάρχει στο γάλα, στις σούπες, στους χυμούς των φρούτων και στα άλλα ποτά).

Ο έλεγχος του βάρους στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πολύ σημαντικός, διότι μια ανεξέλεγκτη αύξηση βάρους μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη (διαβήτη της κύησης, υπέρταση, τοξιναιμία) και στον τοκετό (δύσκολος, εργώδης τοκετός). Επίσης, μετά από τον τοκετό θα είναι πολύ δύσκολο να χάσετε υπερβολικά πολλά κιλά. Φυσιολογικά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα πρέπει να πάρετε 10 -12 κιλά, με ρυθμό τέτοιο ώστε να μην ξεπερνά τα 300 γραμμάρια την εβδομάδα, δηλαδή περίπου 1200 γραμμάρια το μήνα.

Είναι γνωστό ότι η καφείνη περνά τον πλακούντα και φθάνει στο έμβρυο. Έχει δράση διεγερτική, αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς και επιταχύνει το βασικό μεταβολισμό. Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει πιθανή σχέση καφείνης και γενετικών ανωμαλιών. Τα νεογνά εκδηλώνουν ανησυχίες στον ύπνο, υπερβολικό κλάμα, δυσκολίες στη σίτιση, εμετούς. Συμβουλεύουμε τις μέλλουσες μητέρες να μειώσουν όσο το δυνατό περισσότερο την κατανάλωση καφείνης.

Η τοξική δράση της νικοτίνης στον οργανισμό είναι γνωστή. Το κάπνισμα επηρεάζει και στη γονιμότητα - σύλληψη και καταστρέφει την παραγωγή του σπέρματος. Όταν μια έγκυος γυναίκα καπνίζει α) αυξάνεται ο κίνδυνος αποβολής του εμβρύου β) μειώνεται η ροή των θρεπτικών συστατικών και του οξυγόνου προς το έμβρυο γ) μειώνεται το βάρος του εμβρύου και επιβραδύνεται η ανάπτυξη του εγκεφάλου δ) αυξάνεται ο κίνδυνος για πρόωρο τοκετό με όλα τα επακόλουθα προβλήματα. Εάν καπνίζατε στο παρελθόν και εξακολουθείτε, καλό θα είναι να πάρετε συμπλήρωμα βιταμινών B, C και ψευδαργύρου, γιατί το κάπνισμα εμποδίζει την απορρόφηση αυτών των στοιχείων από τον οργανισμό. Κατά το θηλασμό η νικοτίνη περνά κατευθείαν από το αίμα στο μητρικό γάλα και προκαλεί προβλήματα στο νεογνό. 

Το αλκοόλ περιέχει χημικά που μπορεί να καταστρέψουν τόσο την παραγωγή του σπέρματος, όσο και τα επίπεδα γονιμότητας ενός άνδρα. Επίσης, επιδρά στην ανάπτυξη του εμβρύου από τη στιγμή της εγκατάστασής του στη μήτρα. Το αλκοόλ περνά από τη μητέρα στο έμβρυο διαμέσου της μητροπλακουντιακής κυκλοφορίας. Συνέπεια αυτού μπορεί να είναι η σωματική και η πνευματική καθυστέρηση του μωρού. 

Τα φάρμακα είναι χημικές ουσίες, οι οποίες, όταν μπουν στον οργανισμό της εγκύου, περνούν δια μέσου της κυκλοφορίας της μητέρας στην κυκλοφορία του εμβρύου. Ιδιαίτερη προσοχή συνιστάται κατά τους τρεις πρώτους μήνες στην διάρκεια των οποίων γίνεται η οργανογένεση. Καλό θα είναι να μη χρησιμοποιήσετε κανένα φάρμακο πριν συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Αυτός θα σας χορηγήσει, ανάλογα με την περίσταση, το κατάλληλο φάρμακο με τη λιγότερη παρενέργεια.

Τα ναρκωτικά είναι επικίνδυνες ουσίες για την υγεία ενός ανθρώπου, πολύ περισσότερο για την έγκυο γυναίκα. Οι ναρκομανείς έγκυες έχουν μεγάλες πιθανότητες αποβολής γέννησης νεκρού ή πρόωρου εμβρύου με καρδιακά - αναπνευστικά προβλήματα, ανωμαλίες των άκρων κ.α. Όταν το μωρό γεννηθεί είναι εθισμένο στα ναρκωτικά και παρουσιάζει το "σύνδρομο της στέρησης", που χαρακτηρίζεται από κινητικό τρόμο, ασταμάτητο κλάμα, δυσκολίες στη διατροφή, γαστρεντερικά προβλήματα και σπασμούς.

ΔΥΣΠΕΨΙΑ
Η δυσπεψία λέγεται και "καούρα". Είναι ένα αίσθημα καψίματος στο στομάχι που πολλές φορές φτάνει μέχρι το λαιμό. Οι αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο σώμα σας κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να επιδεινώσουν τους μυς που κρατούν τις τροφές και τα οξέα στο στομάχι. Επίσης, η μήτρα σας που μεγαλώνει πιέζει το στομάχι. Για ανακούφιση:

- Να τρωτε πέντε ή έξι μικρά γεύματα την ημέρα αντί για τρία μεγάλα.
- Αποφύγετε τα φαγητά που ξέρετε ότι προκαλούν αέρια.
- Περιμένετε μία ώρα μετά το φαγητό για να ξαπλώσετε. Μην φάτε πριν
πέσετε για ύπνο.
- Περιμένετε δύο ώρες για να κάνετε γυμναστική.
- Μην παίρνετε φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων και των αντιοξικών ή σόδα σε σκόνη, πριν μιλήσετε με το γιατρό σας.

Αρχή σελίδας

 

ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Η ναυτία και ο εμετός παρατηρούνται συνήθως κατά τις πρώτες 12 - 14 βδομάδες, αλλά πολλές φορές συμβαίνουν καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας και παρατηρείτε πιο συχνά όταν το στομάχι είναι άδειο. 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήδη από μόνη κάθε έγκυος αποφεύγει κάποια φαγητά και μυρουδιές, που ενοχλούν το στομάχι της. Για να αποφύγετε ή τουλάχιστον να μετριάσετε την ανωμαλία, μπορείτε ακόμη να : 
- Έχετε κάποια απλά σνακ, όπως κράκερ στο κομοδίνο σας. Κάθε πρωί, επίσης, διαθέστε για τον εαυτό σας λίγο έξτρα χρόνο, προκειμένου να φάτε αργά μερικά κράκερ και μετά ξεκουραστείτε για 20 έως 30 λεπτά προτού σηκωθείτε από το κρεβάτι.
- Τρωτε μικρά, αλλά συχνά γεύματα. Ένα άδειο στομάχι μπορεί να αυξήσει την ναυτία. Τροφές πλούσιες σε πρωτείνες ή υδατάνθρακες βοηθούν στην καταστολή αυτής.
- Δοκιμάστε να πάρετε 50 mg βιταμίνης Β6 δύο φορές την ημέρα, φυσικά, μόνο με τη συναίνεση του γιατρού σας.
- Ακόμη, μπορείτε να σταματήσετε προσωρινά τις βιταμίνες. Εάν η ναυτία βελτιωθεί, αφήστε να περάσουν λίγες μέρες και μετά ξεκινήστε να τις παίρνετε πάλι.
- Επειδή το σίδηρο είναι ιδιαίτερα βαρύ για το πεπτικό σας σύστημα, σταματήστε να το παίρνετε για το πρώτο τρίμηνο, εκτός και εάν έχετε αναιμία. Επιπλέον, αποφύγετε τα βαριά, πικάντικα, ξινά ή τηγανισμένα φαγητά και γενικά περιορίστε τα λιπαρά.
- Μολονότι είναι σημαντικό να ενυδατώνεστε καλά, προσπαθήστε να πίνετε υγρά μόνο μεταξύ των γευμάτων και περιορίστε τα κατά τη διάρκεια αυτών.
- Έχετε πάντα μαζί σας σνακ. Τρωτε μικρές ποσότητες από ήπιες τροφές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Καλή επιλογή είναι τα κράκερ, το γιαούρτι, το οποίο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β, η οποία μειώνει την ναυτία ή οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φάτε.
- Μυρίστε λεμόνια. Η μυρωδιά από ένα κομμένο λεμόνι ίσως βοηθήσει τη  ναυτία. Βάλτε μερικές φέτες σε παγωμένο τσάι ή ανθρακούχο νερό.
- Μπορείτε να πιείτε τσάι ή μπίρα από πιπερόριζα (τζίντζερ). Το τζίντζερ είναι γνωστό ότι ηρεμεί το στομάχι και βοηθάει στην αναγούλα σε πολλές γυναίκες και χρησιμοποιείται κυρίως στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες. 
- Προσπαθήστε να είστε ήρεμη. Η συζήτηση με μια άλλη μέλλουσα  μητέρα είναι θαυμάσιος τρόπος να αποβάλετε το άγχος που αισθάνεστε.
- Μπορείτε να προμηθευτείτε από τα φαρμακεία τα βραχιόλια θαλάσσης, τα οποία είναι μαλακά βαμβακερά περικάρπια βραχιόλια με ένα πλαστικό κουμπί. Αυτό το απλό επινόημα, το οποίο καταπολεμάει την ναυτία θαλάσσης, έχει βοηθήσει πολλές έγκυες στην πρωινή ναυτία.
- Επικοινωνήστε μαζί μας εάν η ναυτία και οι εμετοί είναι σοβαροί.
- Πάντα να παίρνετε την έγκριση του γιατρού σας πριν πάρετε οποιοδήποτε φάρμακο.

Αρχή σελίδας

 

ΜΑΣΤΟΙ - ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΟΜΟΡΦΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ

Η εγκυμοσύνης και ο θηλασμός που ακολουθεί είναι μια περίοδος λειτουργικών και ανατομικών μεταβολών του στήθους.

Το στήθος σας μεταμορφώνεται, στην αρχή φουσκώνει μετά διογκώνεται, βαραίνει, χαλαρώνει και εμφανίζει πτωτικές τάσεις που συνδυάζονται με ραγάδες, έτσι αλλάζει σιγά σιγά η φόρμα και η σφριγηλότητα. Οι μεταβολές αυτές δημιουργούν μια εικόνα που δεν έχετε συνηθίσει και οι περισσότερες νομίζετε ότι δεν μπορείτε να αποφύγετε. Στο χέρι σας είναι το να προστατεύσετε το στήθος σας από τις παρενέργειες της φυσικής του λειτουργίας ώστε να ξαναβρεί η και να βελτιώσει την φόρμα του, ενισχυμένο μάλιστα από το άγγιγμα της μητρότητας. Αρκεί να γνωρίζετε και να εφαρμόζετε τις απαραίτητες κλασσικές ασκήσεις σε συνδυασμό με την προσοχή στην διατροφή καθώς και τις σύγχρονες μεθόδους που μαζί με τα ποικίλα καλλυντικά προϊόντα μπορούν να σας βοηθήσουν. 

ΑΙΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ

Τα αίτια είναι πολλά αλλά τα κυριότερα είναι οι απότομες και έντονες αλλαγές στις ορμονικές και μεταβολικές λειτουργίες του οργανισμού σας.
Τις περισσότερες φορές οι αλλαγές αυτές οφείλονται στην απότομη και μεγάλη αυξομείωση των διαστάσεών του. Οι αξιοσημείωτες αυτές μεταβολές του μεγέθους έχουν ως αποτέλεσμα ο συνδετικός ιστός, το κολλαγόνο, που είναι υπεύθυνο για τη στήριξη του, να μην μπορεί να ακολουθεί τη δυσανάλογα γρήγορη αύξηση του όγκου του αδένα. Έτσι μετά τον τοκετό και το θηλασμό έρχεται η χαλάρωση. Εάν οι μεταβολές αυτές του όγκου του μαστού συμβούν πολύ απότομα, ο δερματικός ιστός θα αναγκαστεί να τεντωθεί και να χαλαρώσει αρκετές φορές, τότε θα κάνουν την εμφάνισή τους οι ραγάδες.

Προδιαθεσικοί παράγοντες σε αυτές τις μεταβολές είναι :

- Η κακή ποιότητα του κολλαγόνου.
- Οι μεγάλοι σε μέγεθος μαστοί, γιατί το κολλαγόνο τους είναι ταλαιπωρημένο από το φυσικό τους βάρος. 
- Η υποδομή του στήθους με γυμναστική που πρέπει να κάνουν ειδικά για αυτό οι γυναίκες πριν την εγκυμοσύνη, στον θηλασμό αλλά και μετά. Πολύ περισσότερο πλήττεται το στήθος των γυναικών που δεν έχουν γυμναστεί πριν μείνουν έγκυες.
- Η δομική σύσταση του στήθους (το λιπώδες ή το αδενικό στήθος). Το λιπώδες στο μεγαλύτερό του μέρος αποτελείται από λίπος. Το αδενικό στο μεγαλύτερό του μέρος αποτελείται από μαζικό αδένα. Στην δεύτερη κατηγορία υπάρχει μεγαλύτερη ορμονική εξάρτηση και έτσι έχουμε μεγαλύτερο φούσκωμα στην εγκυμοσύνη και μεγάλη απώλεια με αισθητική καθίζηση στο πρώτο εξάμηνο μετά τον τοκετό. Το στήθος που αποτελείται από λιπώδη ιστό κυρίως δεν χάνει την φόρμα του μετά  τον τοκετό.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ Η ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας ο στόχος είναι ένα περήφανο και ελκυστικό στήθος μετά την εγκυμοσύνη. Για να τον πετύχουμε απαιτείται μεγάλη προσοχή και συστηματική φροντίδα.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

Η διόγκωση του στήθους είναι από τα πρώτα συμπτώματα της εγκυμοσύνης, όλη η προσπάθεια θα πρέπει να ξεκινήσει όσο το νωρίτερο δυνατόν. Από τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης απαιτείται κατάλληλη γυμναστική, σωστή και ισορροπημένη διατροφή και χρήση ειδικού στηθόδεσμου και καλλυντικών προϊόντων.

ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΥΔΡΟΜΑΣΑΖ

Στις ασκήσεις της καθημερινής γυμναστικής θα προσθέσετε μια ειδικότερη για τα στήθη άσκηση. Τοποθετείστε τα χέρια μπροστά, παράλληλα προς το έδαφος, λυγίστε στο ύψος του στήθους ώστε η κάθε παλάμη να πιάνει το εσωτερικό του απέναντι βραχίονα (στάση κοζάκου). Πιέζετε, ωθώντας με τις παλάμες σας τους βραχίονες προς τα έξω. Αυτή η άσκηση πρέπει να γίνεται μία φορά την ημέρα, 10-15 φορές με τα χέρια λυγισμένα και ψηλά πάνω από το κεφάλι. Με την παραπάνω άσκηση και ορισμένες άλλες που θα σας προτείνουμε, μπορείτε να διατηρήσετε το στήθος σας σε πολύ καλή φόρμα. Πρέπει να τονίσουμε εδώ ότι η ιδανικότερη άσκηση για την εγκυμοσύνη και ειδικότερα για το στήθος είναι το κολύμπι, γιατί συνδυάζει τέσσερις ευεργετικές επιδράσεις. Δυναμώνει τους μυς, βοηθάει το αναπνευστικό σύστημα, κάνει μασάζ και τονώνει. Εδώ να σημειώσουμε ότι το νερό έχει γενικότερη ευεργετική δράση στην έγκυο . Ιδιαίτερα ευεργετικό είναι και το σπιτικό υδρομασάζ με κρύο νερό, που πολύ εύκολα μπορείτε να καθιερώσετε κατά την διάρκεια του πρωινού ντους. Να ξέρετε ότι το κρύο νερό είναι ένα πολύ ισχυρό αγγειοσυσφυκτικό. Στο εμπόριο μάλιστα κυκλοφορούν και ειδικές συσκευές υδρομασάζ που εύκολα μπορείτε να εγκαταστήσετε στο μπάνιο σας.

ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΔΙΕΓΕΡΣΗ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ

Πρόκειται για τη σύσφιξη του στήθους μέσω ηλεκτρικών κενώσεων χαμηλής τάσης και γίνεται στα διάφορα κέντρα αισθητικής. Πρόκειται για ένα είδος παθητικής γυμναστικής, που δεν είναι επικίνδυνο για την ευαίσθητη περιοχή του στήθους. Ενδείκνυται εφόσον σταματήσει ο θηλασμός, και επανέλθει η περίοδος της γυναίκας. Η θεραπεία αυτή όμως από μόνη της δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, διότι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν διεγείρει τους σωστούς μυς. Καλό θα ήταν, λοιπόν να συμφιλιωθείτε με την ιδέα της κλασσικής γυμναστικής για πιο σίγουρα και σαφώς καλύτερα αποτελέσματα . 

ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Η διατήρηση της φόρμας, του μεγέθους, αλλά και της αισθητικής του δέρματος του στήθους είναι σύμφυτη με σωστή και ισορροπημένη διατροφή. Το όμορφο και σφριγηλό στήθος είναι κατά κύριο λόγο το υγιές στήθος. 
Πρέπει να μάθετε να προτιμάτε τις τροφές που προστατεύουν το στήθος και να αποφεύγετε τις τροφές που θεωρούνται υπεύθυνες για βιοχημικές διαταραχές, κατακράτηση υγρών και δημιουργία κύστεων στον αδένα του μαστού. 
Η βιταμίνης Α θεωρείται πως προφυλάσσει το στήθος και ο συνδυασμός της με τη βιταμίνη Ε σε υψηλές δόσεις βελτιώνει τη λειτουργία του αμυντικού συστήματος. Η βιταμίνη Α υπάρχει σε υψηλή περιεκτικότητα στα καρότα, τις γλυκοπατάτες, τα κολοκυθάκια, τα βερίκοκα, τις ντομάτες και τα μπρόκολα. Η απορρόφησή της ενισχύεται όταν συνυπάρχει στις τροφές το στοιχείο του χαλκού. Γίνεται δε πιο δραστική, εάν η λήψη της συνοδεύεται από βιταμίνες C και Ε. Βέβαια η δράση και η απορρόφηση της μειώνεται με το κάπνισμα και την κατανάλωση καφέ και αλκοόλ. Η βιταμίνη Ε υπάρχει κυρίως στα δημητριακά, τα φασόλια, τις γλυκοπατάτες, τα μπιζέλια, και τα μεγάλα ψάρια όπως τόνος και σολομός . Η δράση της ενισχύεται από τη βιταμίνη C και το σέλινο που εμπεριέχεται σε αφθονία στα ψάρια, στα δημητριακά, και το συκώτι και μειώνεται εάν οι τροφές που την περιέχουν μαγειρευτούν σε υψηλές θερμοκρασίες, καθώς επίσης και αν η διατροφή μας είναι πλούσια σε λιπαρά. Απαραίτητη είναι η απομάκρυνση της καφείνης από τη διατροφή μας, αποφεύγουμε δηλαδή καφέ τσάι και σοκολάτα καθώς και η μείωση των ζωικών λιπαρών, κόκκινο κρέας και πλούσια σε λιπαρά τυροκομικά. Να ξεχωρίσουμε εδώ την ευεργετική επίδραση του ωμού ελαιόλαδου και όχι του μαγειρεμένου. 
Άμεση σχέση με τη διατήρηση του μαστού και την πρόληψη παθήσεων έχει η παχυσαρκία. Είναι ζωτικής σημασίας να προσέξτε την αύξηση του βάρους σας κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και να προτιμήσετε ένα διαιτολόγιο χαμηλό σε θερμίδες και πλούσιο σε βιταμίνες που υπάρχουν στα φρούτα και τα λαχανικά.
Επίσης πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στη λήψη επαρκούς ποσότητος νερού και γενικά υγρών.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΣΤΗΘΟΥΣ - ΣΤΗΘΟΔΕΣΜΟΣ

Είναι πολύ σημαντική η επιλογή του κατάλληλου σε μέγεθος και υποστηρικτική δομή στηθόδεσμου που θα το χρησιμοποιείτε καθ όλη την διάρκεια της μέρας χωρίς να είναι πολύ σφικτό. 
Από την 36η περίπου εβδομάδα της εγκυμοσύνης, και όσο πλησιάζετε στην ημερομηνία τοκετού, θα πρέπει να εφοδιαστείτε με καινούριους στηθόδεσμους, καλής ποιότητας, και στο κατάλληλο μέγεθος. Φροντίστε οι στηθόδεσμου που επιλέγετε να αγκαλιάζουν ολόκληρο το στήθος, να είναι σωστά σχεδιασμένοι ανάλογα με τη φόρμα και το σχήμα του και να έχουν γερά κρατήματα, δηλαδή φαρδιές και ρυθμιζόμενες τιράντες. Βεβαιωθείτε ότι είναι αρκετά ευρύχωροι ώστε να δεχτούν επιθέματα και ότι το κούμπωμα τους δεν σας δυσκολεύει. Προμηθευτείτε βαμβακερά σουτιέν που επιτρέπουν στο δέρμα να αναπνέει και δεν προκαλούν ερεθισμούς. Κατά την περίοδο του θηλασμού το στήθος χρειάζεται στήριξη και κατά τη διάρκεια της νύχτας.

ΕΠΑΝΟΡΘΩΤΙΚΗ ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

Η γυναίκα απευθυνόμενη στον πλαστικό χειρουργό έχει την δυνατότητα είτε να διορθώσει τη θέση του στήθους ανεβάζοντας το πιο ψηλά, χωρίς να μειώσει τον όγκο του είτε να μειώσει και τον όγκο του στήθους ώστε να γίνει πιο σφιχτό στη σύνθεση του αλλά και πιο μικρό σε μέγεθος κατά ένα νούμερο. Ο δεύτερος τρόπος είναι πιο αποτελεσματικός.
Γενικότερα τα αποτελέσματα της πλαστικής χειρουργικής για την ανόρθωση του μαστού είναι σημαντικά και έχουν θετικότατη επίδραση στη γυναίκα . Η επανορθωτική χειρουργική μπορεί να είναι πολυσύνθετη και ίσως επίπονη διαδικασία αλλά το αποτέλεσμα δικαιώνει.

Αρχή σελίδας

 

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις κατά στην εγκυμοσύνη οι οποίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως απλές ενοχλήσεις και εσείς οφείλετε να μας τις αναφέρετε αμέσως.

1. ΚΟΛΠΙΚΗ ΑΙΜΟΡΡΟΙΑ. Το 10% των γυναικών στην αρχή της εγκυμοσύνης παρουσιάζουν κολπική αιμόρροια. Σε προχωρημένη εγκυμοσύνη μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα δείγματα του τοκετού, το οποίο έχει την μορφή βλέννης σε ροζ χρώμα και το καταλαβαίνετε όταν σκουπίζεστε με το χαρτί υγείας. Ίσως παρατηρήσετε πως μετά από σεξουαλική επαφή ή μετά από εξέταση υπάρχουν μικρές κηλίδες με αίμα. Αν δείτε όμως πως το αίμα αυτό έχει τη μορφή αιμορραγίας και πως πρέπει να χρησιμοποιήσετε σερβιέτα, τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας.

2. ΤΑ ΝΕΡΑ ΣΠΑΝΕ. Το έμβρυο βρίσκεται μέσα σε ένα σάκο με υγρό, ο οποίος πρέπει να παραμένει ανέπαφος μέχρι την στιγμή του τοκετού. Υπάρχουν περιπτώσεις που τα νερά σπάνε πριν από την έναρξη του τοκετού. Τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας διότι θα πρέπει να γίνει έλεγχος στο Μαιευτήριο.

3. ΣΥΣΠΑΣΕΙΣ. Είναι πόνοι στο κάτω μέρος της κοιλιάς ή σε ολόκληρη την κοιλιά. Στην αρχή της εγκυμοσύνης μικρής εντάσεως και διάρκειας συσπάσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Εάν όμως οι συσπάσεις αυτές γίνουν πολύ έντονες και δεν σταματούν, ίσως είναι ένδειξη προβλήματος. Στο τέλος της εγκυμοσύνης οι αραιές συσπάσεις είναι φυσιολογικές και προετοιμάζουν την μήτρα για τον τοκετό. Εάν όμως δεν σταματούν και η συχνότητα τους αυξάνει αυτό σημαίνει ότι ξεκίνησε ο τοκετός. Να επικοινωνήσετε μαζί μας σε όλες τις περιπτώσεις άσχετα από τον μήνα κύησης στον οποίο βρίσκεστε.

4. ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ. Είναι επικίνδυνοι όταν εμφανίζονται και δεν περνάνε με απλούς τρόπους, όπως όταν ξαπλώνετε σε ήσυχο και σκοτεινό δωμάτιο ή όταν πάρετε κάποιο παυσίπονο.

5. ΕΧΕΤΕ ΖΑΛΑΔΕΣ, ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΙΓΜΑΤΑ, Η ΟΡΑΣΗ ΣΑΣ ΘΟΛΩΝΕΙ, ΟΙ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ, ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ ΒΑΡΟΣ Ή ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡΒΑΡΗ, ΕΧΕΤΕ ΠΡΗΣΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ, ΑΣΤΡΑΓΑΛΟΥΣ, ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ. Εάν παρουσιαστούν κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας σε όλες τις περιπτώσεις.

6. Να μας αναφέρετε αμέσως οποιαδήποτε συμπτώματα έχουν να κάνουν με ΠΥΡΕΤΟ, ΡIΓΗ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ.

7. Αν ΠΟΝΑΤΕ ή ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΚΑΨΙΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ ή η ποσότητα των ούρων σας έχει μειωθεί σημαντικά, τότε ίσως πρόκειται για συμπτώματα ουρολοίμωξης ,γι αυτό πρέπει να μας τα αναφέρετε.

8. Από τον 7ο μήνα και μετά θα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ (να κλωτσά, να αλλάζει θέση κλπ.) περίπου 10-12 φορές ανά 12 ώρες. Αν περάσει τουλάχιστον μία ημέρα και δεν αισθανθείτε καμία κίνηση του μωρού, τότε πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Αρχή σελίδας

 

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΚΕΤΟΣ: 
Είναι η διαδικασία και ο χρόνος που χρειάζεται για την έξοδο του εμβρύου και του πλακούντα από τα γεννητικά όργανα της γυναίκας στο τέλος της εγκυμοσύνης.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ: 
Η διάρκεια του τοκετού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στις πρωτότοκες γυναίκες διαρκεί περισσότερες ώρες ,κατά μέσο όρο 6-8 ώρες ενώ στις πολύτοκες λιγότερο. Συνήθως οι γυμνασμένες γυναίκες γεννούν πιο σύντομα. Επίσης παράγοντες που αφορούν το έμβρυο και τις σχέσεις του με τη λεκάνη της μητέρας αυξάνουν ή ελαττώνουν τη διάρκεια του τοκετού. Τέτοιοι παράγοντες είναι το μέγεθος του εμβρύου σε σύγκριση με τις διαστάσεις της λεκάνης. Ένα μεγάλο κεφάλι θέλει περισσότερο χρόνο για να γεννηθεί φυσιολογικά. Επίσης σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη του τοκετού είναι η ποιότητα του τραχήλου εάν δηλαδή ο τράχηλος είναι σκληρός ή μαλακός και το πόσο συχνά έρχονται και το πόσο διαρκούν οι ωδίνες της μήτρας.

ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΤΟΚΕΤΟΣ: 
Είναι βέβαιο ότι μία συγκεκριμένη απάντηση δεν μπορεί να δοθεί. Με το πέρασμα των ημερών και ενώ η ημερομηνία για τη γέννηση του παιδιού θα πλησιάζει θα υπάρξουν κάποια σημάδια προειδοποίησης για το ξεκίνημα του τοκετού. Τα σημάδια αυτά είναι τα εξής:
1)Οι ωδίνες της μήτρας
2)Η αιματηρή βλένη
3)Η ρήξη του θυλακίου
Ο τοκετός χωρίζεται στον ψευδή τοκετό και στον πραγματικό τοκετό.

ΨΕΥΔΗΣ ΤΟΚΕΤΟΣ:
Προηγείται του πραγματικού τοκετού. Δεν καταλήγει στη γέννηση του παιδιού. Χαρακτηριστικό σημείο του ψευδή τοκετού είναι οι ωδίνες της μήτρας που δεν είναι τακτικές δεν διαρκούν πολύ και γίνονται αισθητές στο κάτω μέρος της κοιλιάς και κοντά στις βουβωνικές χώρες. Εάν λοιπόν αυτές οι μικροωδίνες που θα αισθανθεί η γυναίκα παραμένουν ακανόνιστες δεν αυξηθούν και δεν ρυθμιστούν ούτε σε ένταση αλλά και ούτε σε διάρκεια, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σταματήσουν και να εξαφανιστούν έτσι όπως ήρθαν. Αυτό σημαίνει ότι ο τοκετός θα ξεκινήσει μετά από μερικές ημέρες ή και μερικές εβδομάδες.
Πάντως, η κάθε μέλλουσα μητέρα θα πρέπει να ξέρει ότι η εμφάνιση αυτών των ωδινών στο τέλος της εγκυμοσύνης που λανθασμένα θα την κάνουν να πιστέψει ότι ο τοκετός έχει ξεκινήσει έχουν κάποια ιδιαίτερη σκοπιμότητα που συμβάλλει αναμφίβολα στην εξέλιξη του πραγματικού τοκετού. Αυτές οι ενοχλήσεις είναι εκείνες που θα προετοιμάσουν τη διαστολή του εσωτερικού στομίου της μήτρας, θα κατευθύνουν τη θέση ,τη στάση και την προβολή του εμβρύου στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Για το λόγο αυτό αυτές οι ωδίνες της μήτρας ονομάζονται προπαρασκευαστικές.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ:

1)Οι ωδίνες της μήτρας:
Χαρακτηριστικό σημείο του πραγματικού τοκετού είναι οι ωδίνες της μήτρας που γίνονται ρυθμικές με αυξανόμενη ένταση και διάρκεια, που εμφανίζονται σε σταθερά χρονικά μεσοδιαστήματα τα οποία γίνονται όλο και μικρότερα ενώ η ένταση που έχουν οι ωδίνες όλο και αυξάνονται. Η γυναίκα αισθάνεται τον πόνο αρχικά στο πίσω μέρος του σώματος δηλαδή στη μέση και τείνει να μεταφέρεται προς τα εμπρός δηλαδή στη κοιλιά της. Όταν οι ωδίνες αυτές φτάσουν στο σημείο να έρχονται κάθε 10 λεπτά για αρκετή ώρα τότε ενημερώσετε το γιατρό σας ή τη μαία σας. Τα στοιχεία του πίνακα που ακολουθεί μας βοηθούν να καταλάβουμε πότε έχουμε πραγματικό και πότε ψευδή τοκετό.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΗΣ ΤΟΚΕΤΟΣ 

ΔΙΑΦΟΡΕΣ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ ΨΕΥΔΗΣ ΤΟΚΕΤΟΣ
Διάρκεια συστολών Προοδευτικά αυξανόμενη Ακανόνιστη
Ένταση συστολών Σταδιακή αύξηση της έντασης Ασθενής ένταση χωρίς αύξηση
Θέση συστολών Γίνονται αισθητές στη μέση και μετακινούνται προς τα εμπρός Γίνονται αισθητές στη μέση και μετακινούνται προς τα εμπρός
Αλλαγή ανάλογα με την κίνηση Οι συστολές συνεχίζονται, παρά την κίνηση Οι συστολές σταματούν όταν η έγκυος αλλάξει θέση ή μετακινηθεί.

 

2)Η αιματηρή βλένη :
Ένα άλλο σημάδι που δηλώνει ότι η ώρα του τοκετού είναι κοντά είναι η εμφάνιση βλένης που περιέχει και ίχνη αίματος .Πρόκειται για ένα βλεννώδες κάλυμμα που φράζει σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης το στόμιο του τραχήλου σαν πώμα για να προστατεύσει τη μήτρα και το έμβρυο από μόλυνση. Με την έναρξη της διαστολής του τραχήλου ,αφού ο τράχηλος θα αρχίσει να ανοίγει και να διαστέλλεται η παχύρρευστη βλένη ξεκολλά. Η βλένη αυτή είναι αιματηρή γιατί σπάνε στο σημείο αυτό του τραχήλου κάποια τριχοειδή αγγεία και αιμορραγούν .Θα πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι εάν έχει προηγηθεί κολπική εξέταση από το γιατρό ή τη μαία 1-2 24ωρα πριν την εμφάνιση της αιματηρής βλένης τότε πιθανόν αυτή να οφείλεται στην εξέταση και όχι στο γεγονός ότι ο τοκετός πλησιάζει. Όπως και να έχουν τα πράγματα να ενημερώσετε το γιατρό ή τη μαία σας.

3)Η ρήξη του θυλακίου: 
Θυλάκιο ονομάζουμε τα υγρά του αμνιακού σάκου που βρίσκονται μεταξύ της κεφαλής του εμβρύου και του τραχηλικού στομίου. Το θυλάκιο πιέζει τι τραχηλικό στόμιο μαλακά και το βοηθάει να ανοίξει γλυκά και ομοιόμορφα και όχι σκληρά και οδυνηρά. Επίσης το θυλάκιο προστατεύει το έμβρυο από τον κίνδυνο της μόλυνσης. Η ρήξη μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ακόμη και στον ύπνο και χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο άλλο σύμπτωμα. Η γυναίκα θα νιώσει να ρέει από τον κόλπο της είτε συνεχώς είτε λίγο λίγο ένα υγρό αραιό χωρίς ίχνη αίματος. Αυτό είναι το αμνιακό υγρό που υπάρχει μέσα στο σάκο όπου βρίσκεται το παιδί. Όταν η γυναίκα αντιληφθεί τη ρήξη του θυλακίου θα πρέπει να ελέγξει τη μυρωδιά και το χρώμα των υγρών γιατί αυτό αποτελεί σημαντική πληροφορία για την κατάσταση του εμβρύου μέσα στη μήτρα της. Πολλές έγκυες μπερδεύουν το αμνιακό υγρό με τα ούρα. Αυτό συμβαίνει γιατί στο τέλος της εγκυμοσύνης το κεφάλι του μωρού πιέζει την ουροδόχο κύστη της γυναίκας με αποτέλεσμα να αισθάνεται μία σχετική ακράτεια ούρων. Δεν είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσουν. Ενώ το αμνιακό υγρό τρέχει ασταμάτητα, τα ούρα κάποια στιγμή σταματούν. Επίσης το χρώμα του αμνιακού υγρού είναι λευκό ενώ των ούρων είναι κιτρινωπό και έχει τη χαρακτηριστική οσμή. Ένα τεστ που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τη διαφορά είναι η χρήση λεπτής σερβιέτας. Όταν πρόκειται για ρήξη θυλακίου κάθε φορά που θα αλλάζετε σερβιέτα θα είναι συνεχώς βρεγμένη ενώ όταν πρόκειται για ούρα θα είναι στεγνή. Σε κάθε περίπτωση ειδοποιείτε τον γιατρό σας ή τη μαία σας. Όταν η γυναίκα διανύει το πρώτο στάδιο του τοκετού και δεν έχει γίνει ρήξη του θυλακίου τότε κάνουμε εμείς τεχνητή ρήξη θυλακίου για να βοηθήσουμε και να συντομεύσουμε το χρόνο του τοκετού.
Τα σημάδια έναρξης τοκετού μπορεί να εμφανιστούν είτε ξεχωριστά είτε σε συνδυασμό. 

Αρχή σελίδας

 

ΑΝΑΠΝΟΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΩΔΥΝΟ ΤΟΚΕΤΟ

Πρώτο επίπεδο αναπνοής: 
Πρόκειται για μια αργή σε ρυθμό και ρυθμική μέθοδο αναπνοής. Χρησιμοποιείται όταν οι συστολές έχουν αρχίσει να γίνονται ιδιαίτερα έντονες, δηλαδή, όταν δεν μπορείτε ούτε να μιλήσετε, ούτε να περπατήσετε, αλλά ούτε και να γελάσετε κατά την διάρκεια των συστολών. Οι συστολές σε αυτή την φάση έχουν μέτρια ένταση και μπορείτε να διατηρήσετε την αναπνοή σας σε αργό και ομοιόμορφο ρυθμό κατά την διάρκεια τους. Παράλληλα, αυτός ο ρυθμός αναπνοής χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μεθόδους ενεργού χαλάρωσης.

Στην αρχή μιας συστολής...
1. Συγκεντρώστε την προσοχή σας σε ένα σημείο.
2. Πάρτε μια βαθιά ανάσα ώστε να δώσετε στο σώμα σας το σήμα ότι πρέπει να χαλαρώσει και να αυξήσετε το οξυγόνο του μωρού και της μήτρας.
3. Αφήστε τον αέρα να μπει από την μύτη και το στόμα. Πάρτε μια όσο γίνεται μεγαλύτερη εισπνοή, αφήνοντας τον θώρακα να μεγαλώσει. Θα σας βοηθήσει πολύ να αρχίσετε να μετράτε αργά "εισπνοή... δύο... τρία... τέσσερα, εκπνοή... δύο... τρία... τέσσερα" ώστε να κρατήσετε έναν ομοιόμορφο ρυθμό. 
4. Προσπαθήστε να παίρνετε 8 - 10 αναπνοές το λεπτό, δηλαδή, στο μισό περίπου της κανονικής αναπνοής.
5. Μόλις περάσει η συστολή, αδειάστε τον αέρα από τους πνεύμονες σας (σκεφτείτε πως αδειάζετε την ίδια την συστολή).
Ο ρυθμός της αναπνοής, που πρέπει να έχετε κατά την διάρκεια των συστολών πρέπει να είναι κάπως έτσι:

Δεύτερο επίπεδο αναπνοής
Χρησιμοποιήστε αυτόν τον ρυθμό όταν οι συστολές έχουν αρχίσει να γίνονται πιο έντονες ώστε να κρατήσετε τον ρυθμό της αναπνοής σας. Το βάθος της αναπνοής σας δεν είναι τόσο μεγάλο και ο ρυθμός αρχίζει να γίνεται πιο γρήγορος όταν οι συστολές είναι έντονες.

Όταν αρχίζουν οι συστολές...
1. Συγκεντρωθείτε σε ένα σημείο.
2. Εκπνεύσατε.
3. Αρχίστε να εισπνέετε και εκπνέετε από το στόμα, όχι βαθιά (περίπου όσο βαθιά μπορείτε ώστε να μιλάτε). Καθώς η συστολή γίνεται έντονη, είναι φυσικό η αναπνοή σας να γίνεται και πιο γρήγορη. Κάντε την αναπνοή σας πιο αργή, όταν αρχίζει να χαλαρώνει η συστολή. Να θυμάστε πως η εκπνοή και η εισπνοή πρέπει να έχουν ομοιόμορφο ρυθμό. Βέβαια, θα σας βοηθήσει αν αρχίσετε να μετράτε ή να σκέφτεστε και κάνετε κάτι άλλο, που θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε την αναπνοή σας ομοιόμορφη.
4. Αφήστε τον αέρα να βγει από τα πνευμόνια σας στο τέλος κάθε συστολής.
5. Ο ρυθμός της αναπνοής σας πρέπει να μοιάζει με το παρακάτω σχήμα:

Τρίτο επίπεδο αναπνοής
Αυτός ο ρυθμός αναπνοής εφαρμόζεται όταν οι συστολές έχουν αρχίσει να γίνονται μεγάλες σε χρονική διάρκεια και έντονες. Ακόμα, σε αυτό το επίπεδο, οι συστολές θα είναι λιγότερο επώδυνες αν μπορέσετε να διατηρήσετε τον ρυθμό της αναπνοής σας. Σε αυτό το σημείο πρέπει να συντονιστείτε με τις οδηγίες του γυναικολόγου και της μαίας που σας βοηθά ώστε να συγκεντρώσετε την προσοχή σας στην σωστή αναπνευστική διαδικασία.
Αυτό το επίπεδο αναπνοής δεν έχει βαθιές εισπνοές και εκπνοές και γίνεται από το στόμα. Ίσως, μάλιστα, να μην προλάβετε να εκπνεύσετε στην αρχή της συστολής γιατί γίνεται έντονη σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

1. Συγκεντρωθείτε σε ένα σημείο (που μπορεί να είναι η μαμή που σας βοηθά).
2. Πάρτε μικρές εισπνοές και αναπνοές από το στόμα. Στην τέταρτη εισπνοή κλείστε τα χείλη και εκπνεύστε. Ο ήχος της αναπνοής σας θα μοιάζει σαν: Ah-hee, Ah-hee, Ah-hee, Ah-hoo, Ah-hee, Ah-hee, Ah-hee, Ah-hoo, Ah-hee, Ah-hee, Ah-hee, Ah-hoo και θα συνεχίζει με αυτόν τον ρυθμό σε όλη την διάρκεια της συστολής. Μην κάνετε τον ήχο του hoo να μοιάζει έντονος, ή σταματάτε σε αυτό το σημείο της εκπνοής πριν από την επανάληψη της όλης διαδικασίας. Κρατήστε ομοιόμορφο τον ρυθμό της αναπνοής σας σε όλη την διάρκεια της διαδικασίας και προσπαθήστε να μην επιταχύνετε όταν η συστολή γίνεται ιδιαίτερα έντονη.
3. Τελειώνετε κάθε συστολή με μια εκπνοή.
Ο σωστός ρυθμός της αναπνοής θα επιτευχθεί σε συνεργασία με την μαία που σας παρακολουθεί μαζί με τον γυναικολόγο σας στην διάρκεια του τοκετού αλλά συνήθως στα μαθήματα θα έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί η διαδικασία του.
Για μερικές επίτοκες, αυτός ο ρυθμός αναπνοής είναι πολύ εύκολος και ρυθμικός. Μπορείτε να διαφοροποιήσετε τον αριθμό των εκπνοών (hoo) ώστε να επικεντρώσετε πιο εύκολα την προσοχή σας στις συστολές. Κατά την διάρκεια μιας συστολής, η μαία θα σας ενημερώσει (με λόγια ή με σήματα), πόσες φορές πρέπει να κάνετε hee (εισπνοές) πριν από το hoo (εκπνοή). Για παράδειγμα, 4 hee και ένα hoo, 5 hee και ένα hoo, 3 hee και ένα hoo, 6 hee και ένα hoo, 2 hee και ένα hoo ... κλπ.

Εφαρμόστε τον ρυθμό που σας εξυπηρετεί καλύτερα!
Η ΜΑΙΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ώστε η αναπνοή της επιτόκου να είναι ομοιόμορφη κατά την εισπνοή και την εκπνοή και να παίρνει σύντομες και μικρές αναπνοές ώστε να οξυγονωθεί σωστά ο οργανισμός της.

Η αναπνοή σαν μέσο πρόωρης ώθησης
Κατά το μεσοδιάστημα ανάμεσα στις συστολές, ίσως να αισθανθείτε την ανάγκη να δώσετε ώθηση ή να ασκήσετε κάποια δύναμη. Έχει μεγάλη σημασία να εμποδίσετε την ώθηση αυτή μέχρι να σας πει ο γιατρός ή η μαία. Αν σπρώξετε πριν ο τράχηλος της μήτρας έχει πλήρη διαστολή, τότε υπάρχει κίνδυνος να τραυματίσετε αυτό το σημείο. Βέβαια, καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολο είναι για σας να εμποδίσετε αυτή την ανάγκη που έχετε για να σπρώξετε, αλλά θα σας βοηθήσει να εφαρμόσετε τον ρυθμό που σας δίνουμε:

Όταν έχετε την ανάγκη να σπρώξετε, πάρτε μια εισπνοή και αφήστε τον αέρα να βγει αργά από το στόμα, φροντίζοντας ώστε τα μάγουλα σας να είναι χαλαρά. Συνεχίστε να εκπνέετε μέχρι να σταματήσει η διάθεση σας να σπρώχνετε. Κατά την διάρκεια μιας συστολής μπορεί να αισθανθείτε περισσότερες από μια φορές την διάθεση να σπρώξετε. Χρησιμοποιήστε την μέθοδο που σας αναφέραμε παραπάνω και μόλις φύγει η διάθεση της ώθησης επιστρέψτε στον ρυθμό αναπνοής που είχατε προηγουμένως μέχρι να περάσει η συστολή.

Αναπνοή για να γίνει η εξώθηση (αναπνοή τοκετού)
Για να χρησιμοποιήσετε όσο γίνετε λιγότερη ενέργεια και για να δώσετε καλύτερη ώθηση, πρέπει να σπρώχνετε μόνο κατά την διάρκεια των συστολών και όταν σας έρχεται να δώσετε ώθηση. Αν δεν αισθάνεστε αυτή την διάθεση, τότε ο γιατρός ή η μαία θα σας πει πότε να σπρώξετε.

Όταν αρχίζει η συστολή:
1. Εκπνεύστε δύο φορές και εισπνεύσατε βαθιά πριν την στιγμή που πάτε να σπρώξετε το μωρό.
2. Εισπνεύσατε την Τρίτη φορά, κρατήστε την αναπνοή σας και σπρώξτε για όσο χρόνο έχετε το αίσθημα της ώθησης (ή για 5 ή 6 δευτερόλεπτα) και επαναλαμβάνετε το κάθε ένα από τα τρία σετ αναπνοών μέχρι δέκα φορές. Εκπνεύστε, πάρτε μερικές γρήγορες και βαθιές αναπνοές (φροντίζοντας να κρατάτε τεντωμένους τους μύες της κοιλιάς), κρατάτε την τρίτη εισπνοή σας μέχρι να περάσει η συστολή ή σας πει ο γιατρός και η μαία να εκπνεύσετε.
Στα μαθήματα με την μαία και τον γυναικολόγο σας θα σας εξηγηθούν απορίες για τον ρυθμό και τον τύπο αναπνοής στην εξώθηση.

Μια παραλλαγή είναι να πάρετε μία βαθιά εισπνοή και να εξωθήσετε πιέζοντας ενώ συγχρόνως αφήνετε να βγει η αέρας εκπνέοντας αργά (αντί να κρατήσετε την αναπνοή σας). Όταν θέλετε και άλλο αέρα, πάρτε μια βαθιά εισπνοή και επαναλάβατε την όλη διαδικασία.

Αν σπρώχνετε και δεν καταλαβαίνετε καμία κίνηση από το μωρό, προσπαθήστε να αλλάξετε πρώτα την θέση που έχετε. Αν δεν συμβεί τίποτα, προσπαθήστε να κρατήσετε την αναπνοή σας και να σπρώξετε για λίγο μεγαλύτερο χρόνο. Ακόμα, πάρτε μια γρήγορη ανάσα ανάμεσα στις φορές που δίνετε ώθηση.

Υπεροξυγόνωση
Ορισμός:
Η υπεροξυγόνωση αφορά τα διαφορετικά ποσοστά οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα. Συμβαίνει όταν η εκπνοή περιέχει μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, με αποτέλεσμα να παραμένει στον οργανισμό και μεγάλη ποσότητα οξυγόνου.

Αιτία: όταν εισπνέουμε και εκπνέουμε διαφορετικές ποσότητες αέρα (συγκεκριμένα, όταν εκπνέουμε περισσότερο αέρα απ' ότι εισπνέουμε).

Η υπεροξυγόνωση εμφανίζεται όταν: χάσουμε τον ρυθμό της αναπνοής μας ή όταν πανικοβληθούμε ή βρεθούμε σε υπερένταση, η εκπνοή μας είναι μεγαλύτερη από την εισπνοή μας (κάτι ανάλογο συμβαίνει και όταν λαχανιάζουμε) - ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούμε ειδικές τεχνικές αναπνοής ή κατά την διάρκεια γυμναστικών ασκήσεων ή κατά τον τοκετό.

Συμπτώματα: μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα στις άκρες των δακτύλων, στα χείλη, στην άκρη της μύτης, στα δάκτυλα των ποδιών, ζαλάδα ή τάση για λιποθυμία, βλέπουμε αστεράκια, μας πιάνουν κράμπες ή σπασμοί στους μυς του ενός ή και των δύο χεριών.

Τι πρέπει να κάνουμε: να πάρουμε μια μικρή χαρτοσακούλα και να εισπνεύσουμε ξανά διοξείδιο του άνθρακα, ή να εισπνεύσουμε σχηματίζοντας με τα χέρια μας ένα κοίλωμα ανάμεσα στο στόμα και την μύτη. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε και κατά την διάρκεια των συστολών και ανάμεσα στις συστολές μέχρι να εξαφανιστούν τα συμπτώματα.

Το ζητούμενο είναι η αναπνοή σας να είναι συντονισμένη και στην εισπνοή και κατά την εκπνοή. Εδώ θα σας εξυπηρετήσει πολύ αν αρχίσετε να μετράτε και να αναπνέει μαζί σας και η μαία και, μάλιστα, να κτυπάτε ρυθμικά τα δάκτυλα σας. Η πρακτική εξάσκηση θα σας βοηθήσει να μάθετε πολύ καλά τις τεχνικές αναπνοής και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα εμφανίσετε κανένα σύμπτωμα υπεραναπνοής κατά την διάρκεια του τοκετού.

Εφλοράζ
Πρόκειται για αργές και σταθερές μαλακτικές κινήσεις στην κοιλιά, τα χέρια ή τα πόδια της μέλλουσας μητέρας. Το μασάζ αυτό γίνεται ή από την ίδια την επίτοκη ή από την μαία. Μάλιστα, αν οι μαλακτικές κινήσεις ξεκινούν από επάνω και πηγαίνουν προς τα κάτω, θα βοηθήσουν την επίτοκη να κρατήσει σταθερή και ρυθμική την αναπνοή της. Καλό είναι να κρατά τα χέρια της απασχολημένα αν δεν μπορεί να τα κρατήσει ακίνητα σε ένα σημείο.

Αρχή σελίδας

 

ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ

ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ και ΟΡΘΙΑ ΣΤΑΣΗ

Τι προσφέρει: Οι συσπάσεις της μήτρας γίνονται πιο αποτελεσματικές στην ολοκλήρωση της διαστολή λόγω της συνεργικής δράσης της βαρύτητας κατά την διάρκεια του περπατήματος και όλων των όρθιων θέσεων. Η αίσθηση του πόνου σε κάθε ωδίνα είναι συγκριτικά πιο μικρής εντάσεως, αυτό κάνει τις ωδίνες πιο ανεκτές και δίνει την δυνατότητα καλύτερου αυτοελέγχου αλλά και μεγαλύτερης ελευθερίας κινήσεων. Επιταχύνεται η εξέλιξη της διαστολής του τραχήλου και της καθόδου του εμβρύου και έτσι οι ωδίνες γίνονται πιο αποτελεσματικές. Η κίνηση προκαλεί αλλαγές στις αρθρώσεις της λεκάνης που ενθαρρύνουν τη στροφή και την κάθοδο του μωρού. Επιταχύνει τον τοκετό αν η γυναίκα ήταν προηγουμένως ξαπλωμένη. Στη διάρκεια του 2ου σταδίου, μπορεί να αυξήσει την επιθυμία για εξώθηση.

ΟΡΘΙΑ ΓΕΡΝΟΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ή σε κάποιο υποστήριγμα

Προσφέρει τα ίδια με την όρθια θέση και επιπλέον ανακουφίζεται ο πόνος της μέσης. Αυτή η στάση προσφέρεται για μασάζ στη μέση της επιτόκου.

ΟΡΘΙΑ με το ένα γόνατο σε κάμψη και το πόδι πάνω σε καρέκλα, στο πλάι. 

Κατά τη διάρκεια των συστολών, επαναλαμβάνει κάμψεις των γοφών και του γόνατου προς το ίδιο πλάι, ανά 5 δευτερόλεπτα. Θα πρέπει να αισθάνεται τράβηγμα στο εσωτερικό μέρος αυτού του μηρού. Ποιο πόδι θα τοποθετήσει η γυναίκα στην καρέκλα ,και προς τα πού θα κάνει τις κάμψεις, εξαρτάται από τη θέση του ινίου του μωρού. Αν αυτό δεν είναι γνωστό, όπου νιώθει πιο άνετα. Ο σύντροφος την βοηθάει να ισορροπήσει.

Τι προσφέρει: Ανοίγει την λεκάνη προς την πλευρά που κάνει τις κάμψεις. Ενθαρρύνει τη στροφή του μωρού, όταν βρίσκεται σε οπίσθια θέση. Μπορεί να γίνει και ενώ είναι γονατισμένη.

ΟΡΘΙΑ ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ή ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΑΡΓΑ-ΑΡΓΑ

Η επίτοκος γυναίκα αγκαλιάζει το σύντροφο γύρω από το λαιμό, ή αφήνει τα χέρια της χαλαρά στο πλάι, με το κεφάλι της να ακουμπάει στον ώμο ή στο στήθος του. Ο σύντροφος συγκρατεί την γυναίκα με τα χέρια ενωμένα στην πλάτη της, έχοντας περάσει τα μπράτσα του κάτω από τις μασχάλες της.

Τι προσφέρει : Ίδια με την όρθια και επιπλέον. Η κίνηση προκαλεί αλλαγές στις αρθρώσεις της λεκάνης που ενθαρρύνουν τη στροφή και την κάθοδο του μωρού.  Η αγκαλιά κάποιου που αγαπάμε προσφέρει ευεξία. Ο ρυθμός και η μουσική ανακουφίζουν. Ο σύντροφος μπορεί να πιέσει τα επώδυνα σημεία της πλάτης ή της μέσης.

ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ σε ύπτια θέση - ανάσκελα

ΞΑΠΛΩΜΕΝΗ σε πλάγια θέση

Πολλές γυναίκες προτιμούν αυτή την θέση σαν μια μεταβατική στάση που ξεκουράζει και δίνει την ευκαιρία να κάνουμε στην γυναίκα μασάζ στους μύες της πλάτης . Επίσης βοηθάει στην στροφή της κεφαλής του παιδιού και την καλύτερη κάθοδο πράγμα που βελτιώνει την εξέλιξη του τοκετού.

ΒΑΘΥ ΚΑΘΙΣΜΑ

Στο βαθύ κάθισμα βοηθά πολύ ένα μικρό σκαμνάκι, ώστε να είναι πιο ξεκούραστη αυτή η στάση, επίσης η γυναίκα μπορεί να καθίσει στηριζόμενη στα γόνατα του συντρόφου της ενώ αυτός είναι καθισμένος σε μία καρέκλα. Η θέση αυτή επίσης μπορεί πολύ καλά να βολεύει μια γυναίκα να την βολεύει να την εφαρμόζει καθισμένη στην λεκάνη της τουαλέτας όπου μπορεί με ηρεμία να ουρήσει. Σε αυτή την στάση ανοίγοντας λίγο τα πόδια και σκύβοντας μπροστά ή όπως αισθάνεται καλύτερα η γυναίκα χαλαρώνουν οι μύες στην μέση και όλη την πλάτη με αποτέλεσμα να βελτιώνονται οι ενοχλήσεις κατα την διάρκεια των ωδίνων. 

ΓΟΝΑΤΙΣΤΗ 

Πολλές γυναίκες αισθάνονται την ανάγκη κάποια στιγμή να πάρουν γονατιστή θέση γιατί αυτό φαίνεται να απαλύνει τις ενοχλήσεις εμείς θα σας συστήσουμε σε αυτή την θέση να χρησιμοποιήσετε κάποια μαξιλάρια για να προστατέψετε τα γόνατα σας και αν σας βοηθάει προσπαθήστε να κρατήστε την σπονδυλική στήλη σε κατακόρυφη θέση.

ΟΚΛΑΔΟΝ
ΓΟΝΑΤΟΑΓΚΩΝΙΑΙΑ ΘΕΣΗ (ΓΑΤΑ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΕΙ)
ΕΜΒΡΥΪΚΗ ΘΕΣΗ

Οι περισσότερες γυναίκες αισθάνονται την ανάγκη να χρησιμοποιήσουν μια ποικιλία θέσεων και φυσικά εμείς συνεργαζόμαστε μαζί σας για να σας βοηθήσουμε να αισθανθείτε πιο καλά.

Αρχή σελίδας

 

ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

Ο τοκετός χωρίζεται σε τρία στάδια:
1)Στο πρώτο στάδιο ή το στάδιο της διαστολής 
2)Στο δεύτερο στάδιο ή το στάδιο της εξώθησης 
3)Στο τρίτο στάδιο ή το στάδιο της υστεροτοκίας

1) ΠΡΩΤΟ ΣΤΑΔΙΟ: 
Ονομάζεται και στάδιο της διαστολής. Αφορά την περίοδο εκείνη όπου ο τράχηλος της μήτρας ανοίγει προοδευτικά μέχρι το σημείο όπου επιτρέπεται το πέρασμα του εμβρύου (10cm). Ο χρόνος που διαρκεί η διαστολή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Στις πρωτοτόκες γυναίκες η διαστολή θα αρχίσει μόνο όταν ο τράχηλος θα έχει εξαλειφθεί. Άρα ο χρόνος της διαστολής είναι μεγαλύτερος από ό,τι στις πολύτοκες όπου η εξάλειψη του τραχήλου και η διαστολή γίνονται ταυτόχρονα. Έτσι το πρώτο στάδιο του τοκετού στις πρωτοτόκες διαρκεί 6-12ώρες ενώ στις πολύτοκες διαρκεί 6-8 ώρες. 
Επίσης άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη γρήγορη ή όχι διαστολή του τραχήλου είναι η σύσταση του τραχήλου εάν είναι σκληρός ή μαλακός, η συχνότητα των συστολών και το αν η προβάλλουσα μοίρα του εμβρύου ακουμπά ομοιόμορφα πάνω στο τραχηλικό στόμιο. Μέχρι τη διαστολή των 2-3 εκατοστών θεωρείται ότι ο τοκετός ότι βρίσκεται στη λανθάνουσα φάση, ενώ μετά τα 3 εκατοστά ο τοκετός βρίσκεται πλέον στην ενεργητική φάση. Στην αρχή του πρώτου σταδίου του τοκετού η διαστολή θα γίνεται με πολύ αργό ρυθμό. Όταν φτάσει στα 5 εκ. η διαστολή επιταχύνεται για να επιβραδυνθεί ξανά όταν θα πλησιάζει κοντά στη φάση της πλήρους διαστολής (10 εκατοστά).  Οι ωδίνες του πραγματικού τοκετού βεβαιώνουν το ξεκίνημα της λειτουργίας της μήτρας που σκοπό έχουν να διαστείλουν το εξωτερικό κεντρικό στόμιο του τραχήλου για να γεννηθεί το έμβρυο. 
Οι ωδίνες συμβαίνουν γιατί: α) καθώς το στόμιο του τραχήλου διαστέλλεται από το κεφάλι του εμβρύου πιέζει τα νεύρα του τραχήλου(πόνοι χαμηλά στην κοιλιά) β) καθώς το κεφάλι του εμβρύου μπαίνει μέσα στη λεκάνη, πιέζει τα γειτονικά νεύρα που βρίσκονται στη περιοχή της μέσης (πόνοι στη μέση) γ) καθώς οι μύες της μήτρας συστέλλονται σφίγγουν και πιέζουν τα νεύρα μέσα τους (πόνοι σε όλη τη μήτρα). Σε κάθε ωδίνα υπάρχει αρχή, ακμή και παρακμή. Στη συνέχεια ακολουθεί παύλα. Έτσι με το ξεκίνημα κάθε ωδίνας η αίσθηση του πόνου δεν θα κυριεύσει απότομα τη μέλλουσα μητέρα. Στην αρχή θα έρχεται μαλακά, θα δυναμώνει βαθμιαία φθάνοντας στην κορύφωση της έντασης και θα αρχίσει σιγά σιγά να σβήνει και να χάνεται. 
Όλη αυτή η διαδικασία διαρκεί στην αρχή 10΄΄ αργότερα λίγο περισσότερο για να φτάσει να διαρκεί 60΄΄. Από τα 60΄΄που θα είναι η διάρκεια της πιο μεγάλης ωδίνας μόνο στα 20΄΄ θα αισθάνεται την πιο μεγάλη έντασή της διότι το υπόλοιπο του χρόνου θα μοιράζεται ανάμεσα στην αρχή και την παρακμή της. Όσο ο τοκετός θα προχωρεί οι ωδίνες θα γίνονται πιο συχνές δηλαδή ο χρόνος παύλας θα συντομεύσει από 5΄σε 1΄-2΄. Ο πόνος γίνεται αντιληπτός με διάφορη ένταση, ο φόβος και η αγωνία είναι από τους παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση της έντασης του πόνου. Καμιά φορά όμως μπορεί να τα ελέγξει η επίτοκος εάν έχει καλή ψυχική ισορροπία. Ο καρδιακός ρυθμός του εμβρύου επιβραδύνεται κατά διάρκεια της ωδίνας, όμως αποκτά και πάλι τη φυσιολογική του συχνότητα μετά τη λήξη της ωδίνας όπου η μήτρα ξαναχαλαρώνει.

2) ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ:
Ονομάζεται και στάδιο της εξώθησης. Όταν η έγκυος θα έχει ξεπεράσει το στάδιο της διαστολής θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι στιγμές που τη χωρίζουν από το παιδί της είναι ελάχιστες. Στην περίοδο αυτή με τις εξωθητικές κινήσεις της επιτόκου που συνδυάζονται με τις συστολές της μήτρας, το παιδί θα διασχίσει τη λεκάνη για να φτάσει στο εξωτερικό στόμιο του κόλπου και να γεννηθεί. Η άσκηση πίεσης είναι μία ενστικτώδη τάση της επιτόκου να σπρώχνει προς τα κάτω, η οποία προκαλείται από το κεφάλι του μωρού καθώς πιέζει το έδαφος της πυέλου και το ορθό έντερο. Η εξώθηση είναι ανώδυνη για την επίτοκο και δεν κάνει κανένα κακό στο μωρό. Όταν πρόκειται για το πρώτο παιδί το στάδιο αυτό μπορεί να φτάσει σε διάρκεια μέχρι και μία ώρα ενώ στους επόμενους τοκετούς μπορεί να περιοριστεί στα 15-20 λεπτά.

ΠΕΡΙΝΕΟΤΟΜΗ: Πρόκειται για τομή που γίνεται στο περίνεο μεταξύ του στομίου του κόλπου και του πρωκτού για να διευκολυνθεί η γέννηση του παιδιού. Η τομή γίνεται τη στιγμή που εμφανίζεται το κεφάλι του παιδιού αφού προηγηθεί τοπική νάρκωση. 
Η περινεοτομή καθίσταται αναγκαία όταν: 
α) το περίνεο δεν έχει το χρόνο να διαταθεί 
β) το κεφάλι του μωρού είναι πολύ μεγάλο για να μπορέσει να περάσει από το στόμιο του κόλπου 
γ) η περινεοτομή βοηθάει να γεννηθεί γρήγορα το παιδί εάν η γυναίκα έχει δυσκολία στο συντονισμό και στον έλεγχο της εξώθησης στο δεύτερο στάδιο 
δ) το έμβρυο παρουσιάζει δυσφορία.

ΤΑ ΡΑΜΜΑΤΑ: Τα εσωτερικά είναι απορροφήσιμα ενώ τα εξωτερικά πέφτουν μόνα τους μετά από 7-10 μέρες. Σε περίπτωση που τα ράμματα ενοχλούν τη γυναίκα θα πρέπει: να φροντίζει να διατηρεί την περιοχή καθαρή και στεγνή, να κάνει πλύσεις με αλατόνερο που υποβοηθάει στην επούλωση και την ώρα των κενώσεων να προστατεύει τα ράμματα με μία γάζα.

3) ΤΡΙΤΟ ΣΤΑΔΙΟ:
Ονομάζεται και στάδιο υστεροτοκίας. Αφορά την έξοδο του πλακούντα. 
Μπορεί να διαρκέσει από ένα λεπτό μέχρι 20 λεπτά. Αφού γεννηθεί το παιδί ύστερα από μερικά λεπτά θα ξαναρχίσουν πάλι οι συστολές της μήτρας ,με ροή αίματος από τον κόλπο για να αποβληθεί ο πλακούντας. Οι ωδίνες αυτές σχετικά με τις προηγούμενες φέρνουν πόνο και με ένα ελαφρό σφίξιμο η μαλακή μάζα του πλακούντα θα περάσει χωρίς δυσκολία από το εξωτερικό στόμιο του κόλπου με τη βοήθεια του γιατρού που θα τραβάει ελαφρά το υπόλοιπο του ομφαλίου λώρου. Όταν τελειώσουν όλα αυτά θα γίνει ένα εξωτερικό καθάρισμα. Η μήτρα που θα έχει μέγεθος μήτρας 5 μηνών θα συσταλθεί σχηματίζοντας μία σκληρή σφαίρα αποφεύγοντας έτσι την αιμορραγία.

Αρχή σελίδας

 

ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ

Η απρόβλεπτη καισαρική τομή

Πρόκειται για χειρουργική επέμβαση. Το αν ο γυναικολόγος θα αποφασίσει να κάνει καισαρική τομή ή όχι, καθορίζεται μόνο από ιατρικούς παράγοντες. Οι λόγοι που επιβάλλουν την καισαρική τομή είναι:
Α)Μεγάλο έμβρυο - στενή λεκάνη μητέρας.
Β)Ανώμαλη προβολή του εμβρύου π.χ ισχιακή προβολή.
Γ)Πολύδυμος κύηση.
Δ)Επιπλοκή στην εγκυμοσύνη π.χ αιμορραγία, τοξιναιμία.
Ε)Ανωμαλία στη θέση του πλακούντα π.χ προδρομικός πλακούντας.
Στ)Ινομύωμα που εμποδίζει το πέρασμα του μωρού στον πυελογεννητικό σωλήνα.
Ζ)Μείωση των παλμών του εμβρύου (βραδυκαρδία).
Η)Αδράνεια της μήτρας.
Θ)Κύηση ύστερα από περίοδο μακράς θεραπείας υπογονιμότητας (με σπερματέγχυση ή εξωσωματική γονιμοποίηση).

Η διαδικασία της καισαρικής τομής ολοκληρώνεται μέσα σε 45 περίπου λεπτά της ώρας. Ο γιατρός θα ρωτήσει την έγκυο τι είδους αναισθησία προτιμά (γενική ή επισκληρίδιο, ανάλογα με το τι επιτρέπεται να γίνει). Η τομή που θα γίνει είναι οριζόντια λίγο πιο πάνω από το ηβικό οστό (τομή μπικίνι). Αυτό γίνεται γιατί η χαμηλή εγκάρσια τομή επουλώνεται καλύτερα, έχει μικρό κίνδυνο μετεγχειρητικής κήλης και καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις χρειάζεται να γίνει στην μήτρα κάθετη τομή. Το μωρό γεννιέται μέσα στα πρώτα πέντε με δέκα λεπτά. Η υπόλοιπη ώρα αφιερώνεται στα ράμματα του τοιχώματος της μήτρας και της κοιλιάς. Το μωρό μπορεί να έρθει σ' επαφή με το σώμα της μητέρας του αμέσως μετά τον τοκετό εφόσον έχει γίνει επισκληρίδιος αναισθησία. Η λεχώνα μετά την καισαρική τομή δεν μπορεί να κινηθεί άνετα. Παρόλα αυτά μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι την επόμενη μέρα της εγχείρησης και επιβάλλεται να περπατήσει, όσο δύσκολο και να είναι, ώστε να αρχίσουν να επανέρχονται σταδιακά οι σωματικές της λειτουργίες (και θα την βοηθήσει να αποβάλλει τα αέρια). Η ειδική δίαιτα επιβάλλεται για λίγες μόνο ημέρες. Η ροή των λοχείων είναι κανονική σαν να είχε γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό. Η καισαρική τομή δεν εμποδίζει σε τίποτα την διαδικασία του θηλασμού.

Συναισθήματα:
Δεν είναι σπάνιο, οι γονείς όπου η σύζυγος αναγκάστηκε να γεννήσει με καισαρική τομή, να αισθάνονται απογοήτευση για αυτή τους την εμπειρία. Μην ξεχνάτε όμως ότι εκείνο που έχει μεγαλύτερη αξία είναι όχι ο τρόπος με τον οποίο θα γεννήσετε το μωρό σας αλλά το να φέρετε στον κόσμο ένα υγιές μωρό. Αν παρόλα αυτά τα συναισθήματα που θα σας δημιουργηθούν σε μία απρόσμενη καισαρική τομή είναι αρνητικά, τότε καλό θα είναι να τα συζητήσετε με τον γυναικολόγο σας. 

Αρχή σελίδας

 

ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΜΙΑΣ NΕΑΣ ZΩΗΣ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΑΛΑΚΤΟΣ
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ
ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΗΛΑΖΕΤΕ
ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΔΙΑΡΚΕΙ Ο ΘΗΛΑΣΜΟΣ
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
ΣΤΑΣΕΙΣ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 
ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΤΕ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
ΠΩΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΤΕ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΤΡΩΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ;
ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
ΟΙ ΑΔΕΝΕΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ
ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ
ΠΡΟΛΗΨΗ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗΣ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗΣ
ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ
ΠΩΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ
Α) ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ:
Β) ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ
Γ) ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΑΛΑΚΤΟΣ

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης το σώμα σας προετοιμάζεται για την παραγωγή του γάλακτος είτε σκοπεύετε να θηλάσετε είτε όχι. Oι μαστοί σιγά - σιγά αυξάνονται σε μέγεθος και βάρος (περίπου κατά το 1/3). Η θηλή γίνεται μεγαλύτερη και η θηλαία άλως σκουρότερη και μεγαλύτερη. Μετά τον τοκετό και την έξοδο του πλακούντα αρχίζει η παραγωγή του γάλακτος - το πύαρ είναι το πρώτο γάλα που παίρνει το νεογέννητο. Έχει χρώμα λεμονοκίτρινο, η ποσότητά του είναι μικρή, αλλά η αξία του μοναδική. Μετά την τρίτη περίπου μέρα μετά τον τοκετό το πύαρ γίνεται μεταβατικό γάλα και μετά την έβδομη με δέκατη μέρα γίνεται ώριμο γάλα. Το χρώμα του είναι προς το άσπρο, παράγεται σε μεγαλύτερη ποσότητα και δίνει περισσότερη ενέργεια. Ο μηχανισμός παραγωγής γάλακτος μπορεί να επηρεαστεί από το άγχος, το φόβο, την υπερένταση και την κούραση αλλά μπορεί ακόμη να ενεργοποιηθεί και μόνο με το άκουσμα του μωρού, το κοίταγμα ή και με τη σκέψη αυτού. Όσο περισσότερο το βρέφος θηλάζει τόσο περισσότερο γάλα θα παραχθεί. Το μέγεθος του μαστού δεν έχει καμία σχέση με την ικανότητα παραγωγής γάλακτος.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
Προσφέρει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για την ανάπτυξη του και είναι πιο εύπεπτο απ' ότι το γάλα που κυκλοφορεί στο εμπόριο. Τα νεογέννητα που θηλάζουν υποφέρουν λιγότερο έως καθόλου από τους λεγόμενους "κολικούς του πρώτου τριμήνου". Το μητρικό γάλα περιέχει αντισώματα που προστατεύουν το μωρό σας από πολλές αρρώστιες ενώ ταυτόχρονα δυναμώνουν το ανοσοποιητικό του σύστημα . Τα μωρά που έχουν θηλάσει είναι λιγότερο επιρρεπή στις αλλεργίες. Αποφυγή παχυσαρκίας του βρέφους για τα επόμενα χρόνια.  Η γαλουχία βοηθά τη μητέρα στην γρήγορη επαναφορά του φυσιολογικού της βάρους γιατί αποτελεί μια σημαντική κατανάλωση θερμίδων. Με το θηλασμό εκκρίνεται μία ορμόνη, η ωκυτοκίνη που συσπά τη μήτρα και την βοηθά να επανέλθει στο φυσιολογικό της μέγεθος γρήγορα. Στα μωρά αρέσει να θηλάζουν και μάλιστα αναπτύσσεται μία πολύ ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό. Ο θηλασμός είναι η πλέον οικονομική τροφή για το μωρό.  Το μωρό τρέφεται με το καλύτερο γάλα που υπάρχει, το γάλα της μητέρας του! Ο θηλασμός είναι μία εύκολη λύση για τις μητέρες υπάρχει πάντα γάλα την κατάλληλη στιγμή και στη σωστή θερμοκρασία. Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται καμία προετοιμασία ούτε ζέσταμα, δεν υπάρχουν μπιμπερό για πλύσιμο και δεν χρειάζεται να κουβαλάτε κανένα σκεύος όταν πηγαίνετε κάπου αλλού.

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ
Το ιδανικότερο είναι να ξεκινήσετε το θηλασμό αμέσως μετά τον τοκετό. Επειδή όμως δεν είναι πάντα εφικτό, μπορείτε να ξεκινήσετε αμέσως μόλις σας φέρουν το μωρό στο δωμάτιο.

ΠΟΣΟ ΣΥΧΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΗΛΑΖΕΤΕ
1. Θηλάζετε το μωρό 8-12 φορές το 24ωρο (κατά μέσο όρο κάθε 2-3 ώρες). Όσο πιο συχνά θηλάζετε το μωρό σας, τόσο πιο γρήγορα θα εξοικειωθείτε τόσο εσείς όσο και το μωρό σας. Επίσης όσο περισσότερο θηλάζει το μωρό, τόσο περισσότερη ποσότητα γάλακτος θα έχετε. 
2. Εάν το μωρό δεν ξυπνάει ή εάν κοιμάται τις τρεις τελευταίες ώρες, από τότε που θηλάσατε για τελευταία φορά, προσπαθήστε να το ξυπνήσετε μαλακά και να το ταίσετε. Αυτό δεν ισχύει για το βράδυ, όπου μπορείτε να εκμεταλλευτείτε τον τυχόν μεγαλύτερο ύπνο του μωρού σας για να ξεκουραστείτε.
3. Τα μωρά τείνουν να ξυπνούν πολύ πιο γρήγορα από το διάστημα των τριών ωρών κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους. Η συμπεριφορά αυτή είναι τελείως φυσιολογική, χρειάζεται λίγη υπομονή από την πλευρά σας μέχρι να σταθεροποιηθεί το ωράριο του ύπνου τους.

ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΔΙΑΡΚΕΙ Ο ΘΗΛΑΣΜΟΣ
1. Τις 2-3 πρώτες μέρες που θα έχετε το πύαρ (το πρωτόγαλα) η διάρκεια του θηλασμού είναι μικρή. Την πρώτη ημέρα αφήνετε το μωρό σας να θηλάσει 3 λεπτά από κάθε μαστό, την δεύτερη μέρα 10 λεπτά από κάθε μαστό. Από την τέταρτη μέρα και μετά ή κατά τη διάρκεια του θηλασμού είναι 20 λεπτά από κάθε μαστό και έτσι θα παραμένει.
2. Κατά τη διάρκεια του θηλασμού το μωρός σας κατά διαστήματα θα σταματάει τις θηλαστικές του κινήσεις. Μην ανησυχείτε, ξεκουράζεται. Μην ξεχνάτε ότι τόσους μήνες έπαιρνε την τροφή του έτοιμη, ενώ τώρα πρέπει να καταβάλλει προσπάθεια για να το πετύχει. Από μόνο του σε λίγο, θα ξεκινήσει να θηλάζει και πάλι. Εάν καταλάβετε ότι το έχει πάρει ο ύπνος φροντίστε με ήπιο τρόπο να το ξυπνήσετε.
3. Το μωρό εκτός από γάλα καταπίνει και μία μικρή ποσότητα αέρα. Αυτός ο αέρας εάν δεν βγει με το ρέψιμο του μωρού ή θα κατεβεί στο έντερο και θα του δημιουργήσει κολικούς ή θα βγει από μόνος του παίρνοντας και το περιεχόμενο του στομάχου του δηλαδή θα κάνει εμετό. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν τελειώνετε το θηλασμό από κάθε στήθος να τοποθετείτε το μωρό σας λίγα λεπτά στον ώμο σας για να ρευτεί.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
1. Πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι. 
2. Πλύνετε το στήθος και τις μασχάλες σας με νερό. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε σαπούνι, αντισηπτικά ή οινόπνευμα για την καθαριότητα του στήθους. Ξηραίνουν το στήθος, αφαιρούν τη φυσική του λιπαρότητα και το προδιαθέτουν να κάνει ραγάδες.
3. Καθίστε κάπου αναπαυτικά. Έχετε κοντά μερικά μαξιλάρια για να στηρίξετε τα πόδια εάν κάθεστε σε καρέκλα. Μην σκύβετε πάνω από το μωρό και μην είστε ξαπλωμένη.
4. Τοποθετείτε πάντα το μωρό στο ίδιο ύψος με το στήθος.
5. Διαλέγετε μία από τις στάσεις που προαναφέρουμε παρακάτω. (Άσχετα με την στάση που θα διαλέξετε, το μωρό πρέπει να βλέπει προς το στήθος σας. Αυτό έχει μεγάλη σημασία ώστε να μην έχετε προβλήματα κατά το θηλασμό).

ΣΤΑΣΕΙΣ ΘΗΛΑΣΜΟΥ 

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΤΕ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
1. Χαϊδέψτε το κάτω χείλος του μωρού με τη θηλή σας. Με αυτό τον τρόπο το ερεθίζετε να ανοίξει το στόμα του. Κάνετε λίγη υπομονή γιατί ίσως να χρειαστεί να ξαναπροσπαθήσετε.
2. Μόλις το μωρό ανοίξει το στόμα, σηκώστε το στήθος και δώστε του τη θηλή. Αφήστε το μωρό να βάλει στο στόμα του όση θηλαία άλω μπορεί. Αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί στη θηλαία άλω αντιστοιχούν οι γαλακτοφόροι πόροι του μαστού. Έτσι ώστε σίγουρες ότι το μωρό θηλάζει σωστά και ότι το στήθος σας δεν θα ερεθιστεί.
3. Όταν αρχίζει να θηλάζει το μωρό ίσως να πονέσετε λίγο. Μετά δεν θα αισθάνεστε πόνο όση ώρα θηλάζετε, τραβήξτε το μωρό και ξεκινήστε τη διαδικασία του θηλασμού από την αρχή. 

ΠΩΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΤΕ ΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ
Για να σταματήσετε το θηλασμό βάζετε το μικρό δάχτυλο του χεριού σας στην άκρη του στόματος του μωρού, ανάμεσα στα ούλα του, μέχρι να καταλάβετε ότι έχει σταματήσει να θηλάζει. Στη συνέχεια τραβήξτε το μωρό από το στήθος σας. 

ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΤΡΩΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ
1. Το μωρό θηλάζει 8-12 φορές το 24ωρο.
2. Ακούτε το μωρό να καταπίνει την ώρα του θηλασμού. Αυτό είναι και το πλέον αξιόπιστο σημάδι πως το μωρό σας τρωει και μάλιστα καλά.
3. Το στήθος είναι μαλακό μετά το θηλασμό.
4. Αλλάξετε τουλάχιστον 6 πάνες μέσα στο 24ωρο.
5. Δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή του, το μωρό έχει το ίδιο βάρος που είχε όταν γεννήθηκε.
6. Το μωρό κάθε εβδομάδα πρέπει να παίρνει περίπου 150 gr βάρος

ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΑΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ;
Τα μωρά δεν χρειάζονται νερό για συμπλήρωμα. Το μητρικό γάλα είναι η ιδανικότερη τροφή για τους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού σας. Εάν το μωρό δεν έχει φαει αρκετά προτείνει ο παιδίατρος. Αντιθέτως προσπαθήστε να το ταίσετε ξανά σε λίγη ώρα.

ΕΡΕΘΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
Η εμπειρία του θηλασμού πρέπει να είναι άνετη και ευχάριστη. Παρόλα αυτά κάποιες γυναίκες παραπονιούνται για πόνο κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Το πρόβλημα αυτό μπορεί να εμφανιστεί ελάχιστες φορές αρκεί να φροντίσετε εσείς γι' αυτό, γιατί ναι μεν τις πρώτες μέρες του θηλασμού θα έχετε μαλακές θηλές όμως μετά από 1-2 εβδομάδες μπορεί να ερεθιστούν τόσο που να πονάτε.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν είναι φυσιολογικό να έχετε φουσκάλες, πολύ ξηρό δέρμα και να αισθάνεστε πόνο τόσο κατά τη διάρκεια του θηλασμού, όσο και στο μεσοδιάστημα.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
Για να μην αποκτήσετε πολύ ευαίσθητες και ερεθισμένες θηλές, φροντίστε να έχετε τη σωστή στάση κατά τη διάρκεια του θηλασμού ώστε το μωρό να μπορεί να πιάσει σωστά τη θηλή. Το μωρό πρέπει να έχει σταματήσει να θηλάζει πριν το τραβήξετε από το στήθος. Βάλτε το δάχτυλο σας ανάμεσα στα χείλια του και στο στήθος σας ώστε να αφήσει μαλακά τη θηλή και να μην τη τραυματίσει. Μην χρησιμοποιείτε σαπούνι, οινόπνευμα, αντισηπτικά ή ειδικές κρέμες για το στήθος. Καθαρίζετε το στήθος σας μόνο με νερό.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΕΘΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΘΗΛΩΝ
Περιορίστε τον θηλασμό στην ερεθισμένη θηλή. Αρχίστε τον θηλασμό από τη θηλή που δεν είναι ερεθισμένη. Κάνετε μασάζ στο στήθος σας την ώρα που θηλάζετε. Έτσι θα ερεθίσετε τους αδένες και θα κατεβεί το γάλα πιο γρήγορα. Χρησιμοποιείστε στηθόδεσμο από βαμβακερό ύφασμα και τα ειδικά επιθέματα στήθους. Αν ερεθιστούν οι θηλές σας και σκάσει το δέρμα γύρω από αυτές χρησιμοποιήστε λίγη λανολίνη σαν μαλακτικό. Η λανολίνη θα σχηματίσει ένα στρώμα και δεν θα αφήσει το δέρμα να ξεραθεί. Αν το στήθος σας είναι σκληρό, προσπαθήστε πρώτα να βγάλετε λίγο γάλα με το χέρι. Έτσι η θηλαία άλως θα μαλακώσει, η θηλή θα ερεθιστεί και ο θηλασμός θα είναι πιο άνετος.

ΟΙ ΑΔΕΝΕΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ
Αν καταλάβετε πως κάποιο σημείο στο στήθος σας είναι ερεθισμένο ή έχει δημιουργηθεί κάποιο εξόγκωμα, ίσως κάποιος αδένας έχει κλείσει. Θηλάζετε το μωρό συχνά κάθε δύο ώρες. Αρχίζετε το θηλασμό από το στήθος που έχει πρόβλημα. Κάντε θερμά λουτρά στο στήθος σας για 10-15 λεπτά πριν το θηλασμό. Κάνετε μασάζ στο σημείο που έχει πρόβλημα τόσο πριν όσο και μετά τη διάρκεια του θηλασμού.

ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗ
Την πρώτη εβδομάδα μετά τον τοκετό, όταν το πρωτόγαλα μετατρέπεται σε ώριμο γάλα, θα αισθάνεστε το στήθος σας βαρύ και γεμάτο. Το αίσθημα αυτό εξαφανίζεται μετά από λίγες μέρες. Η υπερφόρτωση του στήθους εμφανίζεται όταν το μωρό σας δεν τρωει αρκετό γάλα, ώστε να μειωθεί η ποσότητα στο στήθος σας. σε αυτή την περίπτωση θα αισθάνεστε το στήθος σας σκληρό, θα πονάει και θα είναι πολύ ζεστό.

ΠΡΟΛΗΨΗ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗΣ
Μπορείτε να εμποδίσετε την εμφάνιση της υπερφόρτωσης εάν:
Ταίζετε το μωρό σας σε τακτά χρονικά διαστήματα περίπου 8-12 φορές το ΄24ωρο.
Δεν αραιώνετε το γάλα με νερό ή με κάτι άλλο για τις πρώτες 3-4 εβδομάδες εκτός και αν σας έχει συμβουλέψει να το κάνετε ο παιδίατρος. 
Αν σταματήσετε να θηλάζετε το μωρό σας, η διακοπή πρέπει να γίνει σταδιακά.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΣΗΣ
Τοποθετήστε μια ζεστή και υγρή πετσέτα πάνω στο στήθος σας για 2-5 λεπτά ή κάντε ένα ζεστό μπάνιο πριν το θηλασμό.
Βγάλτε, με το χέρι κάποια ποσότητα γάλακτος ώστε να μαλακώσει η περιοχή, αφού έχετε βγάλει την υγρή πετσέτα. Έτσι το μωρό μπορεί να θηλάσει πολύ πιο εύκολα. Κάντε ελαφρό μασάζ στο στήθος σας κατά τη διάρκεια του θηλασμού. 
Τοποθετήστε κομπρέσες με παγωμένο νερό στο στήθος σας μετά το θηλασμό ώστε να φύγει το πρήξιμο και η δυσφορία που δημιουργεί.
Αν το μωρό σας δείχνει προτίμηση σε ένα μόνο μαστό, χρησιμοποιείστε κάποιο ειδικό μηχάνημα ή το χέρι σας ώστε να τραβήξετε το γάλα σας από τον άλλο μαστό.
Αν το μωρό σας δεν μπορεί να θηλάσει ή οι θηλές σας είναι επίπεδες χρησιμοποιήστε τις ειδικές θηλές από σιλικόνη που θα βοηθήσουν το μωρό σας να πιάσει εύκολα το στήθος . Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε μπιμπερό, πιπίλες ή άλλα αντικείμενα κατα την περίοδο της υπερφόρτωσης. Θα μπερδέψετε το μωρό και δεν θα θέλει να θηλάσει από το στήθος σας.

ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ
Προκαλείται όταν η μητέρα δεν εφαρμόζει τους κανόνες υγιεινής στο στήθος της, όταν έχει ραγάδες και όταν δεν φροντίζει να αδειάσει το στήθος της κάθε φορά που έχει υπερφόρτωση.
Τα συμπτώματα είναι πυρετός 390 - 400 C, ταχυσφυγμία, κρυάδες, πόνους στις αρθρώσεις και στο στήθος, πονοκέφαλος, ναυτία και τάση για έμετο, βάρος και θερμότητα στο στήθος. Εάν παρατηρήσετε κάποια από τα συμπτώματα αυτά να μας ενημερώσετε. 

Τι πρέπει να κάνετε:
Α) Να συνεχίσετε να θηλάζετε σε συχνά χρονικά διαστήματα και αρχίζοντας από το στήθος που έχει το πρόβλημα. Επειδή η λοίμωξη έχει προσβάλλει τα μαλακά μόρια και όχι το γάλα, δεν χρειάζεται να φοβάστε μήπως αρρωστήσει το μωρό.
Β) Κάνετε ζεστά λουτρά στο στήθος που έχει πρόβλημα ή κάνετε ένα ζεστό ντους πριν θηλάσετε.
Γ) Φροντίστε να βγάζετε το γάλα κάθε φορά που αισθάνεστε το στήθος σας βαρύ και γεμάτο.
Δ) Να μετράτε τη θερμοκρασία σας συχνά.
Σε περίπτωση που δεν υποχωρούν τα συμπτώματα χορηγείται αντιβιοτική αγωγή.

ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ 
Εάν επιθυμείτε συλλογή του μητρικού γάλακτος και διατήρησή του θα πάρετε ειδικές οδηγίες για όλη την διαδικασία.

ΠΩΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΕΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ

Α. ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ:

1) Να τρωτε σωστά:
Ακολουθήστε την ίδια δίαιτα σε θρεπτικά στοιχεία όπως όταν ήσασταν έγκυος. Κατά τη διάρκεια του θηλασμού θα σας χρειαστούν περισσότερες θερμίδες. Συνεχίστε να παίρνετε τις ίδιες βιταμίνες όπως όταν ήσασταν έγκυος. Αποφεύγετε τις τροφές που έχουν πολλές θερμίδες και δεν είναι καθόλου θρεπτικές. Αποφεύγετε την αυστηρή δίαιτα.

3) Τι δεν πρέπει να τρωτε:
- Δύσπεπτα φαγητά: Προκαλούν πεπτικές διαταραχές στο μωρό σας.
Καφείνη: Η καφείνη επηρεάζει το νευρικό σύστημα του μωρού και το κάνει ευερέθιστο και δεν μπορεί να κοιμηθεί εύκολα.
Αλκοόλ
: Δεν κάνει κακό να πίνετε που και που ένα ποτηράκι κρασί ή μπύρα κατά τη διάρκεια του θηλασμού
Κάπνισμα: Απαγορεύεται να καπνίζετε ή να βρίσκεται το μωρό σας σε χώρο με άτομα που καπνίζουν. Η νικοτίνη δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ανάπτυξή του.
Φάρμακα: Να ρωτάτε πάντα το γιατρό σας πριν πάρετε κάποιο φάρμακο. Η ασπιρίνη επιτρέπεται μόνο σε μικρές δόσεις.

Β. ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ
Φροντίστε να κοιμάστε όταν το μωρό σας κοιμάται. Ζητήστε τη βοήθεια της υπόλοιπης οικογένειας και των φίλων για το σιγύρισμα του σπιτιού και το μαγείρεμα.

Γ. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΖΩΗ
Οι σεξουαλικές επαφές επιτρέπονται μετά τις 40 μέρες. Οι γυναίκες υπόκεινται σε πολλές σωματικές και συναισθηματικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Ένα χαρακτηριστικό της αντίδρασης στις αλλαγές αυτές είναι να αυξάνεται ή να μειώνεται η σεξουαλικότητα.
Τα χαμηλά επίπεδα των οιστρογόνων δημιουργούν ξηρότητα στον κόλπο. Επομένως για να γίνει η σεξουαλική επαφή πιο ευχάριστη καλύτερα να χρησιμοποιηθεί κάποιο υδροδιαλυτό λιπαντικό όπως η κρέμα ΚΥ.
Ένα μωρό μπορεί να κάνει το περιβάλλον του σπιτιού πιο ευχάριστο, αλλά θα μειώσει και τις σωματικές σας δυνάμεις. Μία από τις βασικότερες αιτίες της μειωμένης σεξουαλικής διάθεσης είναι και η κούραση που αισθάνεστε. Προσπαθήστε να ξεκουράζεστε όταν το μωρό κοιμάται και διατηρήστε την επαφή και την επικοινωνία με τον σύζυγό σας.
Κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ίσως να αισθανθείτε να τρέχει γάλα από το στήθος σας. Αυτό είναι φυσιολογικό και μπορεί να μην εμφανίζεται τόσο συχνά εάν πρώτα έχετε φροντίσει να θηλάσετε το μωρό σας.
Ο κύκλος της περιόδου δεν θα αποκατασταθεί πλήρως όσο θηλάζετε. Βέβαια θα έχετε ωορρηξία πριν να σας εμφανιστεί περίοδος, γι' αυτό μην φανταστείτε ότι ο θηλασμός είναι μέθοδος αντισύλληψης.

Συμβουλευτείτε μας για την αντισυλληπτική μέθοδο που σας ταιριάζει.

Αρχή σελίδας

 

ΤΟ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ

Το νεογέννητο έχει τελείως διαφορετική διάπλαση από τον ενήλικα και διαφέρει η λειτουργία των οργάνων του.

Τα νεογέννητα ζυγίζουν κατά μέσο όρο 3000-3500 Kg. Είναι αποδεδειγμένο πως όταν η μητέρα καπνίζει πολύ κατά την εγκυμοσύνη της και κάνει αυστηρή δίαιτα, τότε το μωρό που θα φέρει στον κόσμο θα έχει χαμηλό βάρος.

Το νεογέννητο χάνει βάρος τις πρώτες τρεις ή τέσσερις μέρες μετά την γέννηση του. Αυτή η απώλεια αντιστοιχεί στο 3-4% του βάρους κατά τον τοκετό και οφείλεται στο ότι αφοδεύουν και ουρούν πιο συχνά, χάνουν το λίπος που καλύπτει το δέρμα τους γιατί αρχίζουν να λειτουργούν οι αδένες τους, χάνουν υγρά από το δέρμα και δεν λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες τροφής. Όλα τα νεογέννητα χάνουν βάρος και αυτή η απώλεια θεωρείται τελείως φυσιολογική. Το μέσο ύψος για τα νεογέννητα είναι περίπου 50 εκατοστά.

Οι αναλογίες του σώματος του νεογέννητου διαφέρουν αισθητά από τις αναλογίες του όταν θα μεγαλώσει. Το κεφάλι είναι σχετικά μεγάλο. Τα κόκαλα του κρανίου του νεογνού δεν είναι ενωμένα, όπως στον ενήλικα, αλλά συγκρατούνται στην θέση τους με μεμβράνες. Το κενό που υπάρχει ανάμεσα στα οστά του κρανίου επιτρέπουν την ανάπτυξη του. Το σχήμα του κεφαλιού του νεογνού μπορεί να μην είναι κανονικό, όταν θα γεννηθεί, και αυτό γιατί συμπιέζονται τα οστά του κρανίου κατά την γέννα. Βέβαια, σε μερικές μέρες παίρνει το κανονικό του σχήμα.

Η μεγάλη κοιλιά που έχουν τα νεογνά οφείλεται στα σχετικά μακριά έντερα τους, στο ότι κάνουν αεροφαγία, στις μικρές διαστάσεις της λεκάνης και της κοιλιακής τους χώρας και στους αδύναμους ακόμα μύες της κοιλιάς.

Τα άκρα είναι μικρά. Το λίπος που υπάρχει στο κουτουπιέ των ποδιών, δίνει την εντύπωση πως έχουν τελείως επίπεδα πόδια. Επίσης έχουν μικρά γεννητικά όργανα και τα αγόρια έχουν πάντα φίμωση (δηλαδή, το δέρμα δεν μπορεί να πάει πίσω από την άκρη του πέους).

Μάτια:
Τα μάτια του νεογνού έχουν συνήθως μπλε χρώμα. Μετά από δύο-τρεις μήνες παίρνουν το κανονικό τους χρώμα, αλλά μπορεί να περάσει και ένας χρόνος μέχρι το χρώμα των ματιών να σταθεροποιηθεί. Το νεογνό δεν έχει δάκρια μέχρι να γίνει έξι εβδομάδων. 

Δέρμα:
Το δέρμα του νεογνού είναι πολύ κόκκινο και αυτό οφείλεται στον μεγάλο αριθμό των ερυθρών κυττάρων καθώς και στα υψηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης. Τα χέρια και τα πόδια ίσως να έχουν μπλε χρώμα, αλλά αυτό φεύγει μετά από μερικές μέρες. Το δέρμα του μωρού, που έχει μόλις γεννηθεί, είναι καλυμμένο με μια λευκή και λιπαρή ουσία, η οποία έχει σκοπό να προστατεύει το δέρμα του κατά την περίοδο της κύησης όταν βρίσκεται μέσα στο αμνιακό υγρό. Συχνά είναι καλυμμένο με πυκνό χνούδι .Το χνούδι αυτό μάλιστα είναι πολύ πιο πυκνό στα πρόωρα βρέφη παρά στα βρέφη που έχουν γεννηθεί στην ώρα τους. Το χνούδι πέφτει μετά από μια με δύο εβδομάδες. 
Συχνά τα νεογνά εμφανίζουν αιμαγγειώματα ή σημάδια της γέννας. Τα αιμαγγειώματα αυτά μοιάζουν με εξανθήματα, έχουν έντονο κόκκινο χρώμα και εντοπίζονται πάνω από τα βλέφαρα και το κούτελο και το πίσω μέρος του κεφαλιού και του αυχένα. Αυτά τα σημάδια εξαφανίζονται λίγο πριν κλείσει το παιδί τον ένα χρόνο ζωής. Βέβαια, υπάρχουν και λίγες φορές που θα κάνουν μερικούς μήνες ακόμα μέχρι να εξαφανιστούν. 
Η κνίδωση ή τα λευκά σπυράκια εμφανίζονται συνήθως πάνω από την μύτη και το κούτελο. Τα σπυράκια αυτά δεν είναι τίποτα το σοβαρό. Καμιά φορά θυμίζουν σε όψη την ακμή. Διαρκούν μόνο μερικές βδομάδες και εξαφανίζονται χωρίς καμία θεραπεία. Το δέρμα του νεογνού είναι πολύ ευαίσθητο και βγάζει με το παραμικρό εξανθήματα.

Αισθήσεις:
Τα μωρά μπορούν να δουν αμέσως μετά την γέννηση τους, αλλά δεν μπορούν να ερμηνεύσουν αυτά που βλέπουν. Το νεογνό κλείνει τα μάτια του στο φως. Στο τέλος του πρώτου μήνα γυρίζει το βλέμμα του προς το φως. Η κοιλότητα του μέσου ωτός, κατά την γέννηση, είναι γεμάτη με υγρό. Το υγρό αυτό απορροφάται γρήγορα και το νεογνό μπορεί να ακούσει καλύτερα, αλλά όπως συμβαίνει και με την όραση του, δεν μπορεί να ερμηνεύσει τα ακουστικά ερεθίσματα που δέχεται. Πάντως, οι ήχοι παίζουν μεγάλο ρόλο για τα νεογνά. Τα ενοχλούν οι δυνατοί θόρυβοι και τα καθησυχάζει η ήρεμη φωνή της μητέρας τους. Το νεογνό αισθάνεται περισσότερο το άγγιγμα. Το δέρμα του είναι αρκετά ευαίσθητο. Πιο ευαίσθητα είναι τα δάχτυλα, τα χείλη και η γλώσσα. Είναι ευαίσθητο στο κρύο, τη ζέστη και τον πόνο, αλλά δεν έχει το αίσθημα του γαργαλισμού.

Αναπνοή:
Όταν το μωρό βρίσκεται μέσα στην μήτρα έχει αργή, ακανόνιστη και τελείως επιφανειακή αναπνοή. Το κλάμα, κατά την στιγμή της γέννησης, αναγκάζει τους πνεύμονες να λειτουργήσουν. Συνήθως τα μωρά αναπνέουν με το διάφραγμα και αργότερα με το στήθος γιατί τότε θα έχουν δυναμώσει οι μυς. Βέβαια, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο η αναπνοή του μωρού να είναι επιφανειακή και ακανόνιστη για λίγες μέρες μετά την γέννα.

Πέψη:
Συχνά το νεογνό βγάζει ένα μέρος της τροφής (αναγωγή). Αυτό οφείλεται ή γιατί έχει καταπιεί μεγάλη ποσότητα αέρα ή γιατί έχει φάει πολύ ή γιατί δεν το έχουμε αφήσει να ρευτεί την ώρα που το ταίζουμε. Σπάνια το μωρό μπορεί να κάνει εμετό. Ένα άλλο φαινόμενο που εμφανίζουν τα μωρά, είναι ο λόξυγκας ο οποίος σταματάει λίγη ώρα αργότερα μόνος του.

Κόπρανα:
Κατά τις πρώτες δύο με τρεις μέρες της ζωής των νεογνών, τα κόπρανα τους έχουν σκούρο πράσινο χρώμα, είναι κολλώδη και μυρίζουν πολύ έντονα. Τα κόπρανα αυτά ονομάζονται μηκώνιο και αποτελούνται από εκκρίσεις των εντέρων και κύτταρα, από ουσίες που έχουν καταπιεί κατά και πριν την γέννα, από βλέννες και από χολή. Μετά από μερικές μέρες αλλάζουν χρώμα και οσμή. Τα νεογνά που θηλάζουν τα κόπρανά τους είναι κιτρινωπά και άοσμα, σε αντίθεση με τα νεογνά που δεν θηλάζουν όπου τα κόπρανά τους είναι καφέ στο χρώμα και είναι δύσοσμα.

Ούρα:
Τα πρώτα ούρα που κάνει το μωρό είναι ελάχιστα και διαυγή. Μέσα στις επόμενες μέρες γίνονται πιο πυκνά.

Ύπνος:
Τα νεογνά κοιμούνται συνήθως όλη την ημέρα εκτός από τις ώρες που τρωνε. Κατά μέσο όρο ένα νεογέννητο ξυπνά κάθε 2-3 ώρες για να φαει.

Κλάμα:
Έχει βρεθεί πως όσο περισσότερο φροντίζουμε ένα μωρό, τόσο λιγότερο κλαιει. Ένα νεογνό κλαιει είτε γιατί πεινάει είτε γιατί έχει λερωθεί είτε γιατί έχει κολικούς.

Αρχή σελίδας

 

Η ΛΟΧΕΙΑ

Η περίοδος της λοχείας ξεκινά μετά την λήξη του τρίτου σταδίου του τοκετού και τελειώνει όταν τα όργανα αναπαραγωγής επανέλθουν στην προ της εγκυμοσύνης κατάσταση. Η διαδικασία αυτή διαρκεί περίπου έξι βδομάδες. Η λεχώνα παραμένει στο μαιευτήριο εφόσον δεν δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα σε αυτή και το νεογέννητο για 4 περίπου 24ωρα.

Η μήτρα:
Όταν βγείτε από την αίθουσα του τοκετού, το επάνω μέρος της μήτρας θα βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο ή πιο κάτω από τον ομφαλό. Για να επανέλθει στις φυσιολογικές της διαστάσεις χρειάζονται 5-6 εβδομάδες. Καθημερινά σε όλη τη διάρκεια της παραμονής σας στο μαιευτήριο θα ελέγχεται το ύψος του πυθμένα της μήτρας (παλινδρόμηση από το γιατρό ή τη μαία.

Ο κόλπος:
Ο κόλπος μετά τον τοκετό βρίσκεται σε χαλαρή μορφή. Σπάνια ξαναπαίρνει το προηγούμενο σχήμα ακόμα και όταν επουλωθεί τελείως η τομή που έκανε ο γυναικολόγος στο περίνεο κατά την γέννα.

Τα λόχεια:
Είναι υγρά που ρέουν από την μήτρα μέσω του κόλπου μετά τον τοκετό. Όταν ο πλακούντας αποχωρίζεται από το τοίχωμα της μήτρας και αποβάλλεται, αφήνει πίσω του ανοικτά κάποια αιμοφόρα αγγεία, τα οποία κλείνουν από μόνα τους. Η περιοχή αυτή μοιάζει με ανοικτό τραύμα από το οποίο ρέει καθημερινά μια συγκεκριμένη ποσότητα αίματος. Στην αρχή το αίμα αυτό έχει ανοικτό κόκκινο χρώμα. Μέσα σε μερικές ημέρες το χρώμα αρχίζει να σκουραίνει και μοιάζει με πηκτό υγρό. Από την 10η ημέρα της λοχείας τα υγρά αρχίζουν να μειώνονται σε ποσότητα και έχουν κιτρινωπό χρώμα. Εάν το αίμα εξακολουθεί να ρέει και αυξάνει σε ποσότητα, ή αντιληφθείτε πως υπάρχει έντονη δυσοσμία, τότε πρέπει να μας ενημερώσετε γιατί είναι σύμπτωμα κάποιου προβλήματος.

Υστερόπονοι:
Μετά τον τοκετό οι μύες της μήτρας χάνουν την ελαστικότητα τους με αποτέλεσμα να πονάνε όταν αρχίζει να συστέλλεται. Οι πόνοι αυτοί θυμίζουν κάπως τους πόνους της περιόδου και ονομάζονται υστερόπονοι και σπάνια επιμένουν μετά την τρίτη ή τέταρτη μέρα. Συχνά οι πόνοι αυτοί είναι έντονοι κατά τον θηλασμό. 

Τα τοιχώματα της κοιλιακής χώρας:
Είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχουν χαλαρώσει κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Γι' αυτό η γυμναστική της λοχείας αρχίζει την επόμενη μέρα από τον τοκετό (εκτός εάν η γυναίκα έχει κάνει Κ.Τ). Οι ασκήσεις το διάστημα αυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Βοηθούν τους μύες των κοιλιακών τοιχωμάτων να επανακτήσουν την ελαστικότητά τους και να επανέλθουν στην προ της εγκυμοσύνης κατάσταση. Το μόνο που δεν επανέρχεται πλήρως είναι οι ραβδώσεις στο δέρμα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αλλαγές στο στήθος:
Τις τρεις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό, από το στήθος της λεχώνας αρχίζει να ρέει το πρωτόγαλα. Μεταξύ τρίτου και τετάρτου 24ώρου η λεχώνα αρχίζει σιγά- σιγά να αισθάνεται το στήθος της βαρύ και γεμάτο. Αυτό σημαίνει ότι έρχεται το μεταβατικό γάλα το οποίο είναι περισσότερο σε ποσότητα. Το ώριμα γάλα έρχεται περίπου το έβδομο με δέκατο 24ωρο.

Η εντερική χώρα:
Οι περισσότερες λεχώνες συνήθως έχουν έντονο το αίσθημα της δίψας ή γιατί τους έχουν χορηγηθεί κάποια φάρμακα κατά τον τοκετό ή λόγω του αναισθητικού ή γιατί έχουν χάσει πολλά υγρά με τον ιδρώτα, τα ούρα και τα λόχεια. Επίσης είναι πολύ λογικό να γίνουν δυσκοίλιες γιατί οι μύες της κοιλιακής χώρας έχουν χάσει τον μυϊκό τους τόνο και έτσι δεν ασκούνται οι βοηθητικές δυνάμεις που παίζουν θετικό ρόλο στην αφόδευση. Αυτό όμως ρυθμίζεται μέσα σε λίγες μέρες.

Θερμοκρασία:
Η θερμοκρασία μετά τον τοκετό είναι λίγο αυξημένη. Αυτό είναι φυσιολογικό. Όταν θα βρίσκεστε στο μαιευτήριο θα σας παίρνουν συχνά την θερμοκρασία γιατί ο υψηλός πυρετός μπορεί να είναι δείγμα αντίδρασης του οργανισμού σε κάποια λοίμωξη.

Απώλεια βάρους:
Οι γυναίκες χάνουν μετά τον τοκετό περίπου 5-7 κιλά (το βάρος αυτό αντιστοιχεί στο βάρος του βρέφους, στο ενάμνιο υγρό και στον πλακούντα). Πολλές γυναίκες ξαναπαίρνουν τα κιλά που έχασαν μέσα σε μερικές βδομάδες, εκτός και αν καταφέρουν να ελέγξουν την όρεξη τους, κάνουν συχνά γυμναστικές ασκήσεις και θηλάζουν καθότι ο θηλασμός αποτελεί σημαντική πηγή κατανάλωσης θερμίδων.

Αποκατάσταση της εμμήνου ρύσεως:
Η έμμηνος ρύση στις γυναίκες που δεν θηλάζουν τα μωρά τους επανέρχεται κανονικά μετά από έξι με οκτώ εβδομάδες. Αντίθετα, οι γυναίκες που θηλάζουν τα μωρά τους έχουν περίοδο μετά από τέσσερις με πέντε μήνες. Η πρώτη περίοδος έχει συνήθως μεγάλη ποσότητα αίματος και διαρκεί περισσότερο. Ίσως και να υπάρξει ωορρηξία κατά την περίοδο του θηλασμού και ναι μεν η γονιμότητα την γυναίκας δεν είναι μεγάλη, όμως υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να μείνει ξανά έγκυος. Η επανεμφάνιση της εμμήνου ρύσεως δεν επηρεάζει το γάλα της μητέρας και μπορεί να συνεχίσει τον θηλασμό χωρίς κανένα πρόβλημα.

Η συναισθηματική ευαισθησία λόγω μητρότητας:
Πρόκειται για συναισθηματική αντίδραση που εμφανίζεται μεταξύ της τρίτης και τέταρτης μέρας μετά τον τοκετό. Η λεχώνα μπορεί να κλαιει χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Κατά την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τις ημέρες μετά τον τοκετό, έχει γίνει το επίκεντρο της προσοχής τόσο της οικογένειας όσο και του φιλικού της κύκλου. Παράλληλα της έχουν προστεθεί νέες ευθύνες, πρέπει να φροντίζει τον εαυτό της και το μωρό όλα αυτά είναι αρκετά για να την φορτίσουν συναισθηματικά. Αυτή η συναισθηματική φόρτιση δεν κρατά πολύ και δεν έχει μεγάλη σημασία. Βέβαια, εάν αισθανθείτε μία ανάλογη κατάσταση καλό είναι να αφήσετε τον εαυτό σας ελεύθερο να κλάψει. Αυτό θα σας ανακουφίσει και θα σας κάνει να νιώσετε καλύτερα. 

Αρχή σελίδας

 

Η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ

Πρέπει να καλλιεργούμε την αντίληψη ότι η εγκυμοσύνη είναι μια φυσιολογική κατάσταση που θα βιώσουν οι περισσότερες γυναίκες χωρίς κανένα πρόβλημα. Είναι όμως ανάγκη να προστατεύσουμε την μέλλουσα μητέρα αλλά και το μωρό από τις λίγες παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να παρουσιάσει η εγκυμοσύνη . 
Υπάρχει μια κλασσική σειρά αιματολογικών , υπερηχογραφικών και κλινικών ελέγχων που πρέπει να κάνουμε προληπτικά στην διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ακόμη η μαιευτική συμβουλευτική καθοδήγηση για την έγκυο έχει ευρύτατη θεματολογία.

ΑΡΧΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Στην πρώτη επίσκεψη ο γυναικολόγος καταγράφει ένα πλήρες ιστορικό και εξετάζει την έγκυο, η πρώτη επίσκεψη πρέπει να γίνεται όταν συμπληρωθούν 2 εβδομάδες καθυστέρησης της περιόδου ,εκτός αν υπάρχει ιδιαίτερο ιστορικό. Η σωστή αξιολόγηση θα οδηγήσει την σωστή παρακολούθηση για την ομαλή πορεία της εγκυμοσύνης.

ΒΑΣΙΚΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Ο βασικός εργαστηριακός έλεγχος, περιλαμβάνει γενική αίματος, ομάδας αίματος και Rhesus της εγκύου, ουρία και σάκχαρο αίματος, έλεγχο για στίγμα μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, έλεγχο αντισωμάτων για ερυθρά, AIDS, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα C, τοξοπλάσμωση, λιστεριώση, κυτταρομεγαλοϊό καθώς και γενική εξέταση ούρων.

ΠΟΤΕ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ
Κάθε φορά θα προγραμματίζεται ο επόμενος έλεγχος, κάθε μήνα μέχρι την 32η εβδομάδα, κάθε 15 ημέρες από την 32η μέχρι και την 36η εβδομάδα και τον τελευταίο μήνα η παρακολούθηση θα είναι κάθε 7 έως 10 μέρες.

ΠΡΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στις ειιδικές εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου, με τον υπερηχογραφικό έλεγχο για προσδιορισμό της αυχενικής διαφάνειας από την 10η έως και την 14η εβδομάδα της κύησης, το Αλφα τέστ (η τριπλό τέστ) με τον προσδιορισμό των επιπέδων της aFp, της οιστριόλης και της β - HCG από την 16η έως την 20η εβδομάδα της εγκυμοσύνης, καθώς και το αναλυτικό υπερηχογράφημα β' επιπέδου από την 19η έως την 23η εβδομάδα της εγκυμοσύνης συνήθως.

Ο τυπικός τακτικός έλεγχος της εγκύου περιλαμβάνει μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, βάρος της εγκύου, παλμούς του εμβρύου και κλινική αξιολόγηση για διάφορα παθολογικά ευρήματα. 

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Πρέπει να ενημερώσουμε κάθε έγκυο για συμπτώματα που θα την οδηγήσουν άμεσα στον γυναικολόγο έκτός προγραμματισμένων ελέγχων, όπως είναι η κολπική αιμορραγία που μπορεί να σημαίνει απειλούμενη αποβολή, το να τρέξουν νερά από τον κόλπο που μπορεί να οφείλεται σε διάνοιξη του σάκου από ρήξη των εμβρυϊκών υμένων, το να έχει πόνους στην μέση και χαμηλά στην κοιλιά,επίσης πρήξιμο στα άκρα και στο πρόσωπο, πονοκέφαλοι και μείωση της διούρησης βάζουν την υπόνοια προεκλαμψίας. 

ΒΑΡΟΣ
Το συνολικό βάρος που θα πάρει μια έγκυος δεν πρέπει να περνάει τα 12-14 Kg, γιατί η ανεξέλεγκτα μεγάλη αύξησή του φαίνεται να σχετίζεται με συχνότερη εμφάνιση προεκλαμψίας. Το βάρος που θα πάρει αναλογεί σε 2 Kg στο πρώτο τρίμηνο, 4 Κg στο δεύτερο τρίμηνο και 6 Κg στο τριτο τρίμηνο περίπου. 

ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Φροντίζοντας και ενημερώνοντας την έγκυο να διατρέφεται σωστά αυξάνουμε την πιθανότητα να έχει ομαλή εξέλιξη η εγκυμοσύνη. Η διατροφή στην εγκυμοσύνη διαμορφώνεται ελεύθερα, με μόνο περιορισμό στις αλμυρές, τις λιπαρές και τις πολύ γλυκές τροφές . Πρέπει να τονίζουμε την ανάγκη η έγκυος να τρώει τροφές πλούσιες σε λευκώματα, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.

ΦΑΡΜΑΚΑ
Στην εγκυμοσύνη και ιδιαίτερα στο πρώτο τρίμηνο, τα φάρμακα πρέπει να χορηγούνται με μεγάλη προσοχή και μόνο όταν είναι απόλυτα απαραίτητο, εξαιρούνται οι ειδικές θεραπευτικές αγωγές καθώς και τα συμπληρώματα με σίδηρο,φ υλικό οξύ και βιταμίνες, που η χορήγησή τους είναι συνήθως απαραίτητη. 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Στην έγκυο η εργασία επιτρέπεται μέχρι την 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης κύησης, εφόσον η εργασία και το περιβάλλον είναι υγιεινό. Τα ρούχα και τα παπούτσια της πρέπει να είναι ευρύχωρα και άνετα. Τα ταξιδία επιτρέπονται, όταν το ιστορικό και η κατάσταση της εγκύου δεν επιβάλουν περιορισμό, με την προϋπόθεση να μην γίνεται κατάχρηση. Η σειρά προτίμησης των μεταφορικών μέσων, είναι το αεροπλάνο, το πλοίο, το τρένο και το επιβατικό αυτοκίνητο. Η ελαφρά άσκηση και η άθληση με την καθοδήγηση ειδικών ιδιαίτερα αν αποτελούν μέρος της συνηθισμένης δραστηριότητας και πρίν την εγκυμοσύνη δεν απαγορεύονται, εφόσον η εγκυμοσύνη εξελίσσεται ομαλά. Το κολύμπι και το περπάτημα είναι μια πολύ καλή άσκηση για την έγκυο. 
Η διασκέδαση επιτρέπεται με μέτρο, εφόσον γίνεται σε υγιεινό περιβάλλον. Το κάπνισμα επιδρά αρνητικά στην ανάπτυξη του εμβρύου με ελάτωση του βάρους γέννησης κατα 200 περίπου γραμμάρια αλλά και με διαταραχές στην διάπλαση του εμβρύου 
Τα οινοπνευματώδη σε περιορισμένη χρήση δεν έχουν κακή επίδραση στην διάπλαση του εμβρύου αλλά σε μεγάλες ποσότητες τα οινοπνευματώδη προκαλούν διαμαρτίες της διαπλάσεως. 

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Η σεξουαλική επαφή επιτρέπεται στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μέχρι την 32η εβδομάδα, εφόσον η εξέλιξη της κύησης είναι ομαλή και δεν υπάρχει αιμορραγία, κακό μαιευτικό ιστορικό ή έχουν γίνει χειρουργικές επεμβάσεις στο κόλπο κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΚΕΤΟ
Στην εποχή μας συνηθίζεται η ενημέρωση της εγκύου για τον τοκετό και μετά τον 6ο μήνα, θεωρείται αναγκαία η ψυχοσωματική προετοιμασία της εγκύου, για να την προστατεύει από τον φόβο του τοκετού, με ειδικές γυμναστικές ασκήσεις και μαθήματα.

Αρχή σελίδας

ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΑ ΚΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

ΑΙΤΙΑ: 
Οφείλεται σε ένα παράσιτο το σπορόζωο Toxoplasma gondi που ανήκει στα πρωτόζωα. 

ΤΡΟΠΟΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ: 
Οι γάτες αποβάλουν τις ωοκύστεις με το τοξόπλασμα στα κόπρανά τους ,έτσι υπάρχει στο τρίχωμα και το στόμα της μολυσμένης γάτας και μολύνονται οι άνθρωποι. Το παράσιτο μεταδίδεται επίσης όταν καταναλωθεί ωμό ή μισοψημένο μολυσμένο κρέας. 
Στις διάφορες δημοσιευμένες μελέτες οι πιθανότητα μόλυνσης της εγκύου διαφέρει και εξαρτάται από υγιεινοδιαιτητικές συνήθειες, τρόπο ζωής, κοινωνικοοικονομική κατάσταση, συγκατοίκηση με μολυσμένες γάτες κ.λ.π.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ: 
Όταν η γυναίκα έχει προσβληθεί από τοξοπλάσμωση πριν μείνει έγκυος θεωρείται ότι ο κίνδυνος αναμόλυνσης στη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι μικρότερη λόγω άμυνας και μειωμένης βαρύτητας της μολύνσεως. Η πιθανότητα πρωτομόλυνσης στην εγκυμοσύνη είναι κάτω από 0.6 %. και ενοχοποιείται για αύξηση του ποσοστού παλινδρομήσεων και αποβολών.
Ένα στα 2000 έμβρυα μπορεί να προσβληθεί από τοξόπλασμα στις περιπτώσεις πρωτομόλυνσης της εγκύου. Η πιθανότητα μόλυνσης του εμβρύου αυξάνεται ανάλογα με την ηλικία της εγκυμοσύνης. Στο μεγαλύτερο ποσοστό προσβάλλεται ο πλακούντας και εκεί σταματάει η λοίμωξη χωρίς να προχωρήσει σε μόλυνση του εμβρύου, το οποίο κινδυνεύει να μολυνθεί κυρίως κατά την διάρκεια του τοκετού.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ:
Μόνον οι εργαστηριακές εξετάσεις για ανίχνευση των ανοσοσφαιρινών IgM, IgA και IgG μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε αν έχει μολυνθεί η γυναίκα και σε ποια φάση της μόλυνσης είναι.

IgM: H ανίχνευση της ειδικής για τοξόπλασμα IgM ανοσοσφαιρίνης και τα επίπεδα μεταβολών της επιβεβαιώνουν την πρόσφατη μόλυνση από την νόσο, η οποία μπορεί να παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

IgA: H ανίχνευση των αντιτοξοπλασματικών αντισωμάτων IgΑ στον ορό του αίματος της μητέρας είναι ενδεικτικό στοιχείο ότι η λοίμωξη είναι πρόσφατη και υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εγκατάστασης του παρασίτου στο έντερο.
Τα IgA αντισώματα ανιχνεύονται στην πρόσφατη λοίμωξη και εξαφανίζονται πριν από τα IgM, η ανίχνευσή τους δεν ξεπερνά τους εννέα μήνες ενώ στην χρόνια φάση της τοξοπλάσμωσης δεν ανιχνεύονται Όταν υποπτευόμαστε ενδομήτρια λοίμωξη, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την IgA στο αμνιακό υγρό.

IgG: H ανίχνευση των αντιτοξοπλασματικών αντισωμάτων IgG στον ορό του αίματος της μητέρας είναι ενδεικτικό στοιχείο ότι έχει παλαιά λοίμωξη η γυναίκα. Τίτλοι πάνω από 1:500 είναι χαρακτηριστικό προσφάτου ενεργού λοιμώξεως.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ:
Συνήθως η μόλυνση είναι ασυμπτωματική ή παρουσιάζει σημεία κόπωσης, μυϊκούς πόνους και διόγκωση λεμφαδένων.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΕΟΓΝΟ:
Το πιθανότερο σύμπτωμα στην συγγενή τοξοπλάσμωση είναι η χοριοαμφιβληστροειδίτιδα. Το νεογνό σε μικρότερη πιθανότητα μπορεί να παρουσιάσει ηπατοσπληνομεγαλία, νευρολογικά προβλήματα με ενδοκρανιακές ασβεστώσεις, υδροκεφαλία, μικροκεφαλία καταρράκτη, μικροφθαλμία, οπτική ατροφία, άλλη ομάδα νεογνών μπορεί να παρουσιάσει υπολειπόμενη ανάπτυξη ίκτερο, αναιμία, λεμφαδενίτιδα, πυρετό ή υποθερμία, σπασμούς, εμέτους, διάρροια και πνευμονία. 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ:
Όταν οι μετρήσεις στο αίμα είναι θετικές πριν από την εγκυμοσύνη, ακόμα και αν η λοίμωξη έγινε λίγο πριν την σύλληψη, δεν χρειάζεται θεραπεία. 

Η σπιραμυκίμη θεωρείται το φάρμακο εκλογής σε δόση 3 gr την ημέρα. Συχνά μπορεί να συμπληρωθεί η αγωγή με πυριμεθαμίνη ή σουλφαδιαζίνη οι οποίες χρησιμοποιούνται και μόνες τους. Στις ΗΠΑ η θεραπεία εκλογής είναι ο συνδυασμός πυριμεθαμίνης με ή χωρίς σουλφαδιαζίνη.
Στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης το φάρμακο εκλογής είναι η πυριμεθαμίνη. Η πυριμεθαμίνη είναι ανταγωνιστής τους φυλικού οξέος και ενοχοποιείται για τερατογένεση στο έμβρυο, αυτό μας υποχρεώνει να καλύψουμε την ασθενή με παράλληλη λήψη φυλικού οξέος.
Μετά το μέσον και προς το τέλος της εγκυμοσύνης το φάρμακο εκλογής είναι η σουλφαδιαζίνη που παρουσιάζει όμως σαν επιπλοκή πυρηνικό ίκτερο.

Οι στατιστικές μελέτες της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών σχημάτων παρουσιάζονται στην βιβλιογραφία αντικρουόμενες.

Πρέπει να επισημάνουμε στον παιδίατρο-νεογνολόγο την λοίμωξη της μητέρας από τοξόπλασμα για να προγραμματίσει την εργαστηριακή διερεύνηση του νεογνού και να του χορηγήσει την κατάλληλη θεραπεία. 

 

Αρχή σελίδας

 

 

 
© 1999-2008 Μονάδα Αναπαραγωγικής Ιατρικής
Αναστασίου 8, 11524 Αθήνα, τηλ. 210 6912900, ivf@gynecology.gr